„Byłam muzykiem i to mnie wiele nauczyło. Od siódmego roku życia grałam na skrzypcach. Chodziłam też do liceum muzycznego. Jeżeli jesteś z czymś przez dwanaście lat związana, to na pewno jest to rodzaj miłości. Ze skrzypcami jest trochę tak, że uzależniają od siebie – jesteś tylko ty i skrzypce. Ja wybrałam większą wolność.”

—  Marieta Żukowska

Źródło: Bez ryzyka nie ma zabawy – wywiad z Marietą Żukowską, 12 stycznia 2009 http://www.m-jak-milosc.pl/Wywiady/5066/Bez-ryzyka-nie-ma-zabawy-wywiad-z-Marieta-Zukowska.html

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 4 czerwca 2021. Historia
Tematy
wolność, rodzaj, ty, wiele, grać, nie żyje, skrzypce, chodzić, muzyk, liceum
Marieta Żukowska Fotografia
Marieta Żukowska6
aktorka polska 1982

Podobne cytaty

Jascha Heifetz Fotografia

„Zacząłem grać na skrzypcach w trzecim roku życia, pierwszy koncert dałem w siódmym, odtąd ciągle występowałem – wydaje mi się, że to dość.”

Jascha Heifetz (1901–1987) skrzypek amerykański

komentując wycofanie się z estrady w 1973 roku z powodu choroby serca.
Źródło: Janusz Ekiert, Czy wiesz? Zagadki muzyczne, Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 59.

Urszula Zybura Fotografia

„Niejedna trąba chciałaby grać pierwsze skrzypce.”

Urszula Zybura (1952)

„Człowiek: pierwsze skrzypce natury.”

Antoni Regulski

Kolacja u Pascala

„W afektach rozum gra drugie skrzypce.”

Antoni Regulski

Jan Twardowski Fotografia

„A szczęście tak jak skrzypce im starsze tym młodsze.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Głos miała jak skrzypce, figurę jak wiolonczela.”

Tadeusz Gicgier (1927–2005)

Jan Kobuszewski Fotografia

„Aktor to nie skrzypce, które im starsze, tym piękniejsze wydają dźwięki.”

Jan Kobuszewski (1934–2019) polski aktor filmowy i teatralny

Źródło: Iwona Havranek, Jan Kobuszewski: Nigdy nie pokłóciłem się z Bogiem, „Super Express”, 3 kwietnia 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/20285

Konstanty Ildefons Gałczyński Fotografia

„Słuchajcie – to dziecko nuci
W czarodziejskim pudełku skrzypiec.”

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta

Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: Ech, muzyka

Aleksandra Kurzak Fotografia

„Wychowując się w muzycznym domu, naturalnie poszłam w ślady rodziców. Początkowo myślałam o balecie. Potem przyszedł czas na naukę gry na fortepianie i skrzypcach. Szło mi całkiem dobrze. W średniej szkole muzycznej byłam najzdolniejsza w klasie, ale zawsze ciągnęło mnie do teatru, kostiumu i całej tej otoczki towarzyszącej operze. Zaczęłam się uczyć śpiewu na trzy tygodnie przed egzaminem na akademię. Chciałam być solistką, a dobrze wiedziałam, że życie instrumentalisty to ciężki kawałek chleba. Dwanaście lat, które poświęciłam skrzypcom, to była dobra szkoła życia, ale chyba zbyt byłam leniwa, żeby dalej iść w tę stronę. Instrument sprzedałam zaraz po dyplomie i dziś, jeśli coś gram, to tylko na fortepianie, gdy przygotowuję się do roli i sama sobie akompaniuję.”

Aleksandra Kurzak (1977)

Źródło: Maciej Łukasz Gołębiowski, Opera to teatr, tyle że bardzo trudny, „Hi Fi i Muzyka”, 23 września 2010 http://www.teatry.art.pl/n/czytaj/24232

Pokrewne tematy