„Najgroźniejsze jest zepsucie tajemne – takie zepsucie, które się kryje.”

„Człowiek jest towarem bardzo delikatnym: łatwo ulega zepsuciu.”

Tadeusz Gicgier (1927–2005)

„Chrześcijaństwo, alkohol – dwa wielkie środki zepsucia…”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

„Marzenie w niebezpieczeństwie jest bezwładnością, a w zepsuciu jest zagłuszeniem sumienia.”

Narcyza Żmichowska (1819–1876) polska poetka

„Nasze obyczaje uległy zepsuciu wskutek kontaktów ze świętymi.”

Henry David Thoreau (1817–1862) amerykański pisarz, poeta i filozof

„Pierwszą oznaką zepsucia żywego jeszcze społeczeństwa jest to, że cel uświęca środki.”

Georges Bernanos (1888–1948)

„Z punktu widzenia intelektualistów polskiego Kościoła, do których należał np. ojciec Bocheński, już Kartezjusz był psujem. Kartezjusz zepsuł filozofię! Zepsuł, bo ufundował autonomiczny rozum, tę największą hybris nowoczesności. Zgrzeszył śmiertelnym grzechem pychy.”

Agata Bielik-Robson (1966) polska filozof

„Ludzie, którzy wymyślili odpuszczenie grzechów przy pomocy łacińskich formułek, winni są największego zepsucia.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

„Nasza epoka – mówi się – jest epoką pracy. W rzeczywistości jest ona epoką bólu, nędzy i zepsucia.”

Paul Lafargue (1842–1911) polityk francuski

„Ludzie kościoła posiadłszy zaś władzę, naturalnie urośli w pychę i w większości przypadków ulegli zepsuciu.”

Lew Tołstoj (1828–1910) pisarz rosyjski