„Cóż, człowiek pisze tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.”
Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta
Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: List z fiołkiem
Statek
„Cóż, człowiek pisze tak, jak może,
Obywatelu Redaktorze.”
Konstanty Ildefons Gałczyński (1905–1953) polski poeta
Kronika olsztyńska (1950)
Źródło: List z fiołkiem
„Człowiek często zapomina o swym Dobroczyńcy, gdy jest w szczęściu.”
Ludwik Wrodarczyk (1907–1943) polski zakonnik
fragment z listu pisanego z Obry do matki, braci i sióstr z 5 marca 1930. <br class="br">Źródło: Maria Kielar-Czapla Ojciec Ludwik Wrodarczyk OMI. Portret duchowy, s. 62 http://www.wolaniecom.parafia.info.pl/art_images/art_11/img38.pdf
„Człowiek, który ma dzieci, inaczej myśli o szczęściu, radości, miłości niż ten, kto jest sam.”
Maria Seweryn (1975) aktorka polska
Źródło: wywiad, „Gala” nr 14–20/2004 http://uroda.onet.pl/plotki/wywiady/maria-seweryn,2,4973362,artykul.html
„I cóż dalej, szary człowieku?”
Hans Fallada książka Little Man, What Now?
Kleiner Mann – was nun? (niem.)
Źródło: tytuł powieści (1932)
„Cóż z tego, że człowiek ma cały świat, kiedy straci duszę?”
Marilyn Monroe (1926–1962) aktorka amerykańska
Bogdan Wojdowski (1930–1994) polski pisarz, krytyk literacki i teatralny, publicysta żydowskiego pochodzenia
Chleb rzucony umarłym (1971)
Źródło: s. 215
„Cóż za dziwną zagadką jest człowiek!
– Ktoś nazwał go duszą zamkniętą w zwierzęciu.”
Arthur Conan Doyle książka Znak czterech
Znak czterech (1890)