„Film dokumentalny dąży do przekazania prawdy o człowieku. Zarówno na potrzeby sztuki, jak i nauki. Do tej pory nie udało się jednak uniknąć deformacji tej prawdy wynikającej z wpływu osoby realizatora na ostateczny kształt komunikatu. (…) Możemy stwierdzić, że prawdę o człowieku otrzymujemy w bezpośrednim kontakcie z nim, niezależnie od tego, co chciałby on sobą pokazać.(…) W filmie sytuacja taka może zaistnieć w momencie, gdy wszelkie decyzje realizatora (…) podejmuje człowiek lub grupa, o której jest film. Oznacza to, że on sam będzie robić film o sobie, w tym znaczeniu, że umożliwi się mu swobodną realizację na dowolny temat.”

Źródło: Dokument obiektywny o człowieku (1974), cyt. za: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kwiek_pawel