„Kiedy idziemy razem
widzędziewczynkę
którą byłaświdzę
młodą kobietęwidzę
staruszkę
którą będziesz”
Wincenty Faber (1936–1980)
Źródło: Warkocz z tomiku W cieniu ognia
Źródło: Koncepty przedjesienne (na własny użytek)
„Kiedy idziemy razem
widzędziewczynkę
którą byłaświdzę
młodą kobietęwidzę
staruszkę
którą będziesz”
Wincenty Faber (1936–1980)
Źródło: Warkocz z tomiku W cieniu ognia
„Nie przyjmę żadnej pensji. Jestem dość młoda, by zapracować na siebie i na dzieci.”
Maria Skłodowska-Curie (1867–1934) polsko-francuska uczona, fizyk, noblistka
odpowiedź na propozycję rządu, aby owdowiała Skłodowska-Curie i jej dzieci otrzymywały pensję po ojcu.
Źródło: Alicja Rafalska-Łasocha, Maria Skłodowska-Curie – kobieta niezwykła, „Alma Mater” nr 136, nr specjalny 2011, s. 14.
Katarzyna Skowrońska-Dolata (1983) siatkarka polska
Źródło: sports.pl http://www.sports.pl/Siatkowka/Katarzyna-Skowronska-o-siatkarskiej-Lidze-Mistrzyn,artykul,70667,1,892.html
„Jeszcze jako początkujący tekściarz napisałem dla Tadeusza Olszy monolog (…) Dzienniczek syna.”
Stanisław Tym (1937) polski aktor, satyryk, felietonista
Olsza był znany z tego, że miał trudności z zapamiętaniem tekstu i wszystkie monologi mówił pod suflera. Dodatkowo miał też problem ze słuchem. Numery estradowe Olszy często wyglądały tak, że wychodził Olsza na scenę, kłaniał się, dostawał brawa, następnie słychać było głos suflera. A że teksty były śmieszne, publika zaczynała się śmiać i zagłuszała powtarzającego tekst Olszę. Ludzie bili brawa po pointach suflera, paląc pointy aktorowi. Kiedy Olsza dostał mój monolog, mógł sobie cały tekst dużymi literami napisać w tytułowym dzienniczku. Na pierwszym przedstawieniu wygonił suflera. Ten poszedł się poskarżyć do dyrekcji teatru. Olsza przychodzi na dywanik i co mówi? „Bo wy, kurwa, nic nigdy nie zrozumiecie. Tak piszą te monologi, że się zwyczajnie nie sposób nauczyć. Przyszedł utalentowany gówniarz, napisał… i samo wchodzi do głowy”. <br class="br">Źródło: Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke, Stanisław Tym, „Playboy” nr 2, 2007 http://wywiadowcy.pl/stanislaw-tym/
Ira Sachs (1965)
Źródło: Adam Kruk, Bez wstydu http://www.dwutygodnik.com/artykul/4061/, Dwutygodnik.com nr 94/2012.