„Oczy Oleńki: lazurowe niebo.”

„Po każdym spojrzeniu w niebo zostaje w oczach nieco błękitu.”

Aleksander Kumor

„Lecz choćby oczy jej były na niebie, a owe gwiaz­dy w op­ra­wie jej oczu, blask jej ob­licza zaw­stydziłby gwiazdy.”

William Shakespeare (1564–1616) angielski poeta i dramatopisarz

„I takim ci ja mocarz, że kiedy słów nie trzeba, nie umiem stworzyć nieba miłością w oczach.”

Krzysztof Kamil Baczyński (1921–1944) polski poeta

„Wznosi oczy do góry… no trudno powiedzieć do nieba Dawid Murek… jest zły na siebie.”

Zdzisław Ambroziak (1944–2004) polski siatkarz i dziennikarz

„Teraz powstają ciała z pościeliI, rozespana, przeciąga sięErato. Pięknie zbudowanaUnosi w górę ramię, a jasnyMeszek z jej pachwin pokrywaMarmurowe piersi, otwiera ciężkie powiekiI podczas gdy w ociężałej rozkoszyWykorzystuje złoty świat, łagodne pagórkiSzmaragdu i lazurowe niebo,Szepce marzycielsko, wzdychającI wsysając słodki trunek,Tęskne pocałunki i dźwięki.”

Carl Spitteler (1845–1924) pisarz szwajcarski, noblista

„Jeżeli poprzestaniesz wznosić rozmodlone oczy ku niebu, będziesz się w nim doszukiwał narzędzi śmierci wykutych twoją nienawiścią.”

Raoul Follereau (1903–1977)

„Z każdym rokiem mniej mi trzeba,
ucho coraz mądrzej słyszy,
oko widzi więcej nieba,
usta zastygają w ciszy.”

Paweł Hertz (1918–2001) polski pisarz, tłumacz i wydawca

„Gdy już posmakowałeś lotu, zawsze będziesz chodzić po ziemi z oczami utkwionymi w niebo, bo tam właśnie byłeś i tam zawsze będziesz pragnął powrócić.”

Leonardo da Vinci (1452–1519) malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof

„Teraz, wiosną,
nie potrafię już zrozumieć
mowy pól,
zmarli przyglądają mi się
rozszerzonymi oczyma
i pszenica się pieni
i tylko rzeka zdaje sprawę z nieba…”

Thomas Bernhard (1931–1989) austriacki pisarz i dramaturg