„Pan Szot – zaczął Mrozowski, wskazując na mnie – pływa wprawdzie szybko, ale…
– Ja się nazywam Szot – przerwała mu Ewa. – To jest pan Joachim.
– Przepraszam najmocniej – zmieszał się – myślałem o panu, panie Joachimie…
– Joachim to nazwisko – wtrąciłem – jest nieodmienne…
– Istotnie, istotnie – zatarł nerwowo ręce – jeśli więc chodzi o błędy popełnione przez pana Joachim…
– Nazwisko jest nieodmienne w wołaczu – uzupełniłem.
– W wołaczu? – zdumiał się. – W wołaczu…”

— Zbigniew Kubikowski

powtórzył w zamyśleniu – więc błędy pana Joachim w wołaczu...
Źródło: Sztylet wenecki, Katowice 1972, s. 50.

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

myśl, myślenie, pływanie, pływać, chodzić, uzupełnić, zamyślenie, przerwanie, nazwisko, pani, zdumienie

Zbigniew Kubikowski Fotografia

Zbigniew Kubikowski1

polski prozaik i krytyk 1929–1984

Podobne cytaty

„J. Brudziński:' – Ma za to maszynę do pisania i owoce jej pracy są takie, jak słyszymy i widzimy. Pani Julia Pitera jest dzisiaj problemem Platformy Obywatelskiej, a te wszystkie jej raporty można wsadzić tam… gdzie nie powinno się wsadzać.
'Konrad Piasecki:' Tak… też świetny język.
'Joachim Brudziński' Przepraszam… do szuflady.”

Joachim Brudziński (1968) polski polityk

o Julii Piterze.

„Galeazzo Ciano: Czego tak naprawdę chcecie: Gdańska czy Korytarza?
Joachim von Ribbentrop: Teraz już nie o to chodzi. Chcemy wojny.
Adolf Hitler: Jest pan południowcem i nigdy nie zrozumie pan, jak bardzo mi, jako Niemcowi, potrzebne jest drewno z polskich lasów.”

Adolf Hitler (1889–1945) kanclerz Rzeszy, twórca i dyktator III Rzeszy niemieckiej

w Berchtesgaden w sierpniu 1939.
Źródło: Galeazzo Ciano, Pamiętniki 1939–1943, tłum. Kazimierz Fudakowski, Warszawa 1949, s. 122.

„Każda miłość polega nieodmiennie od tysiącleci na tym samym: na myśleniu o obiekcie uczuć intensywniej, niż o własnej korzyści.”

Szymon Kobyliński (1927–2002) polski grafik, dziennikarz

„Premier Kaczyński mówił o pewnych zamierzeniach odnośnie polityków, których należałoby sprawdzić co najmniej czy zebrać dowody, dziennikarzy, biznesmenów. Wymieniał tam z biznesu nazwisko po aresztowaniu (…) wymieniał nazwisko pana, po aresztowaniu, pana Henryka Stokłosy, wymieniane było nazwisko Kulczyk, Krauze. Z polityków byli na pewno wymieniani pan Schetyna, pan Szmajdziński. No i było kilku dziennikarzy, gdzie było to w takim kontekście, że na nich też trzeba zbierać (…). Na dziennikarzy też. Tam były wymienione nazwiska… na pewno było Tomasza Lisa, pani Olejnik.”

Andrzej Lepper (1954–2011) polski polityk

fragment zeznań przed komisją śledczą ds. nacisków, 9 września 2009.

„Każda partia szuka dużych nazwisk. Napieralski od dawna mówił publicznie, że dziwne jest to, że byli lewicowi premierzy są poza SLD. Nie znam w Europie partii, która byłaby tak naiwna i głupia i zrobiła to, co kiedyś SLD. Napieralski zaczyna niwelować błędy, które zostały popełnione.”

Leszek Miller (1946) polityk polski, premier

o SLD. <br class="br">Źródło: dziennik.pl http://www.dziennik.pl/polityka/article350470/Miller_SLD_to_glupia_partia.html, 30 marca 2009

„Przepraszam, czy Szczęsny to pańskie imię, czy nazwisko? Jeżeli wolno…
– Wolno – roześmiał się kapitan. – Tak się śmiesznie złożyło, że mam takie samo imię i nazwisko. Moi rodzie mieli, widać, poczucie humoru.”

Anna Kłodzińska (1915–2008) dziennikarka i autorka kryminałów milicyjnych.

Potem przychodzi ktoś inny

„Ja się nazywam Tutaj, musicie państwo przyznać, że nazwisko mam na miejscu.”

Źródło: show Parodie, Oficjalna strona Stana Tutaja http://www.stantutaj.com/mod/5/t/cP/pID/1

„Gdy radio sowieckie twierdzi, że obywatel sowiecki jest wolny, to się uśmiecham pogardliwie, lecz gdy do nazwiska Stalin dodaje przymiotnik „genialny”, to przyznaję mu rację. Stalin istotnie jest politykiem genialnie obrachowującym swe plany.”

Stanisław Mackiewicz (1896–1966) premier Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Wychodźstwie

Lata nadziei
Źródło: s. 75

„Jednolite niebieskie stroje z jednym pomarańczowym elementem jeśli chodzi o nazwisko.”

Włodzimierz Szaranowicz (1949) polski dziennikarz sportowy

Euro 2000

„Ej, Angol! Jak się nazywasz?
– Bond. James Bond.
– Głupie nazwisko. Z Anglii, co?”

Ian Fleming (1908–1964) pisarz brytyjski najbardziej znany z serii powieści szpiegowskich z Jamesem Bondem

Źródło: Szpieg, który mnie kochał (1962; ang. The spy who loved me, tłum. Robert Stiller)

Pokrewne tematy