„Nie chwal nigdy siebie.”

— Menander

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 15 grudnia 2018. Historia

Menander35

starożytny poeta grecki, przedstawiciel komedii nowej i kom… -342–-291 p. n. e.

Podobne cytaty

„Tylko świnia lub skończony tchórz może się chwalić, że nigdy nie odczuwał strachu.”

Jean Lannes (1769–1809) marszałek Francji od 1804

„Autor jest przeważnie słusznie krytykowany za to, co napisał najgorszego. Nigdy nie jest chwalony za to, co napisał najlepszego.”

Edmond Rostand (1868–1918)

„Chwali się zazwyczaj tylko po to, aby być chwalonym.”

François de La Rochefoucauld książka Maksymy i rozważania moralne

Maksymy i rozważania moralne
Źródło: s. 34

„Ten się tylko chwali, kogo nikt chwalić nie chce.”

Stefan Pacek (1938)

„Nie używam takiego słowa, jak „pochwalić się”. Nigdy się nie chwalę, natomiast robię tyle, na ile pozwalają mi siły.”

Artur Dziurman (1964) aktor polski

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Kraków, 28 lutego 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/5.htm

„Boga należy chwalić nie poprzez umartwianie się i ascezę, ale poprzez mądre i radosne korzystanie z życia i darów, jakie z sobą niesie.”

Israel Baal Szem Tow (1698–1760) przywódca chasydyzmu

Źródło: Kabała – mistyka żydowska, chasydzi, cadycy i sefiroty http://www.eioba.pl/a79257/kabala_mistyka_zydowska_chasydzi_cadycy_i_sefiroty

„Chwal się sam – bo zaczną chwalić cię inni, którzy się gówno znają.”

Władysław Sikora (1955) polski artysta kabaretowy

Źródło: Strona W. Sikory http://www.sikora.art.pl/

„Należy mówić stale dobrze o płci pięknej w ogólności; chwalić te, które są miłe; milczeć o innych; obcować z nimi mało; nie ufać im nigdy; i nigdy nie uzależniać swego szczęścia od jakiejkolwiek kobiety.”

Sébastien-Roch Nicolas de Chamfort (1741–1794)

Charaktery i anegdoty

„Jeśli piękna kobieta chwali urodę innej kobiety – widać ma ładniejsze to, co chwali u tamtej.”

Jean de La Bruyère (1645–1696) pisarz francuski

„Wszystko mówiło mi o Bogu. Ulatywałam myślami do Niego, chwaliłam Go, jak umiałam, bo myślałam sobie: Jeśli wszystko Go chwali, jest to również moim obowiązkiem. Bóg pociągał mnie do Siebie przez dzieła Swoich rąk, a duszyczka moja wrażliwa na wszystko ulatywała w błękity, sądząc, że firmament to sufit nieba, gdzie mieszka Bóg z Aniołami i świętymi.”

Leonia Nastał (1903–1940) polska zakonnica

Pisma Sługi Bożej Leonii Marii Nastał siostry Profeski Zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, t. 1, s.6.
Źródło: o. Joachim Roman Bar, s. Janina Bernadeta Lipian – Polscy święci. Służebnica Boża Leonia Maria Nastał, t. 2, op. cit., s. 231–232.