„Jest to bowiem z całą pewnością ogólnym prawidłem, że człowiek ucieka się do samobójstwa z chwilą, gdy ogrom cierpień przeważy wrodzony mu potężny popęd samozachowawczy.”

„Gdyby człowiek zdał sobie sprawę z tego jak nędzną jest istotą z pewnością popełniłby samobójstwo…”

Friedrich Nietzsche (1844–1900) filozof niemiecki

„Można powiedzieć, że z chwilą narodzin człowieka powstaje w nim popęd do porzuconego życia wewnątrzmacicznego, a popęd ten jest popędem snu. Sen jest takim powrotem do łona matki.”

Zygmunt Freud (1856–1939) austriacki neurolog i psychiatra

„Jeżeli Bóg jest miłością, to ten ogrom ludzkiego cierpienia zakrawa na kpiny.”

Isabel Allende książka Miłość i cienie

„(…) dobro jest zaraźliwe. Każdy człowiek ma wrodzony pęd do dobra, do doskonałości.”

Małgorzata Musierowicz (1945) pisarka polska

„Bóg może istnieć albo i nie, ale cierpienie istnieje z całą pewnością. Jest absolutnie rzeczywiste i niezaprzeczalne. I z tej realności wynika właśnie moje zaangażowanie, jądro mojej wiary.”

Anne Rice (1941) pisarka amerykańska

„Z całą pewnością sześć tysięcy lat temu człowiek, który kierował budową piramidy Cheopsa, wiedział więcej od współczesnego dyrektora.”

Peter Drucker (1909–2005) ekonomista amerykański, teoretyk zarządzania

„Kiedy samobójstwo jest w modzie, przybywa samobójców – ten fakt ukazuje najwyraźniej całą głupotę mody i podejrzany jej urok. Człowiek pragnie być modny nawet za cenę swego życia.”

Sakutarō Hagiwara (1886–1942) japoński poeta, eseista i teoretyk literatury

„Potrzeba gwałtu i okrucieństwa targają naturą człowieka, człowiek przed nimi ucieka, ucieka od samotności, boi się jej i wstydzi, potem w stadzie, silny i szalony, zadaje i szerzy gwałt, jest ślepy, jest głuchy, ale jest silny, ponieważ jest szalony, aż przychodzi chwila przebudzenia i wówczas człowiek znów zostaje sam, tylko o całą zbrodniczość opętania bardziej niż przedtem samotny.”

Jerzy Andrzejewski książka Ciemności kryją ziemię

„Romans po japońsku oznacza trzy dni wspólnego szczęścia, trzydzieści lat cierpienia i samobójstwo pod kwitnącą wiśnią.”

Joanna Bator (1968)