„Poezja jest stara jak świat i skończy się dopiero razem z nim.”

„Być poetą – znaczy mówić światu „nie”. Bo tylko to jest poezją: nieustające szukanie.”

Tadeusz Borowski (1922–1951) polski poeta, prozaik i publicysta

„Nawet gdyby świat miał się skończyć dziś, proszę mnie nie budzić…”

Katarzyna Nosowska (1971) polska piosenkarka rockowa

„Jest między nami gra,
Gra, jak świat stara.”

Krzysztof Grabowski (wokalista) (1965) polski wokalista, kompozytor i autor tekstów

„Świat niewątpliwie dąży do samozagłady ale poezja, no właśnie poezja przetrwa tysiące obłędów jej twórców, nie udusi jej smog, nie pokona broń masowego rażenia.”

Barbara Rosiek (1959) pisarka i poetka polska

„Czy świat bardzo się zmieni, gdy z młodych gniewnych wyrosną starzy, wkurwieni?”

Jonasz Kofta (1942–1988) polski poeta, dramaturg, satyryk, i piosenkarz

„Najwyraźniejszą i wyłączną naturą człowieka w ogólności, jest sztuka. Imaginacja czucie i dowcip są warunkami, sztuka dopiero jest istotą poezji.”

Kazimierz Brodziński (1791–1835) polski poeta, historyk, krytyk literacki, tłumacz i publicysta

„To nieprawda, że obcowanie z młodzieżą odmładza. Po kilku godzinach patrzenia na młode, gładkie twarze, wydaję się sobie dopiero stara i brzydka.”

Zofia Kucówna (1933) polska aktorka

„Dziś wiem, że można pisać poezję po Oświęcimiu i można pisać poezję „po Tadeuszu Różewiczu”.
Ale wiem też, że bez znajomości Jego Poezji, nie byłbym dziś poetą, pewnie bym poezję porzucił. I wiem, że nie można być współczesnym poetą, nie mierząc się z Jego Poezją, nie znając Jej.
Mistrz wiele swoich wierszy poświęcił Matce. Ośmielę się napisać, że on sam jest Matką współczesnej poezji polskiej – tak wielu poetów wydał na świat, i tak różnych. Tak wielu dużo mu zawdzięcza. Czuję się jednym z nich. Nie wiem kto jest Ojcem poezji polskiej, ale Matką na pewno Tadeusz Różewicz – tyle w Nim i w Jego Poezji dobroci i pochylenia. Ojcem był Jan Kochanowski.”

Sławomir Matusz (1963) poeta polski

„Za każdym razem gdy na świat przychodzi dziecko, świat jest tworzony od nowa.”

Jostein Gaarder (1952) pisarz norweski