„Proszę spróbować przeforsować wśród Żydów pogląd, że ludzkość miała dwóch wrogów: Hitlera i Stalina. Jak wiadomo wrogiem był tylko Hitler. A to zupełnie nie ma nic wspólnego z doświadczeniami polskimi. Co więcej, neguje oczywisty fakt, że Żydzi padli ofiarą również Związku Sowieckiego. Kto rozstrzelał naczelnego rabina Wojska Polskiego, mjr. Barucha Steinberga? Przecież nie SS. To jedna z ofiar Katynia. Mało kto o tym wie.”

— Marek Jan Chodakiewicz

Stosunki polsko-żydowskie <br class="br">Źródło: Za Gross profesjonalizmu, ekai.pl, 1 czerwca 2011 http://ekai.pl/wydarzenia/wywiad/x42467/za-gross-profesjonalizmu/?print=1

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

fakt, doświadczenie, mało, pogląd, mienie, ofiara, ludzkość, wojsko, niewiadoma, wróg

Marek Jan Chodakiewicz21

amerykański historyk polskiego pochodzenia 1962

Podobne cytaty

„Czekając na przystanku autobusowym Miodowa przy Krakowskim Przedmieściu, przeczytałam czarny napis na czerwonym murze. Adolf Hitler miał rację, że Żydów wymordował. Nie ma litości dla wrogów polskości. Obok kolejne graffiti: Żydzi do gazu.”

Marci Shore (1972)

A przecież Żydów już tu nie ma.
Smak popiołów
Źródło: s. 129–130

„Najstraszniejsze w dziejach ludzkości ludobójstwo, masakra kilku milionów Żydów w Polsce obranej przez Hitlera jako plac straceń, krew i popioły tych ofiar, które wsiąkły w ziemię polską, stanowią istotną więź, która spoiła Polskę z narodem żydowskim i od której zwolnić się nie jest w naszej mocy. Polska jest obciążona jeśli nie odpowiedzialnością za zbrodnię, to odpowiedzialnością za jej zadośćuczynienie.”

Maria Czapska (1894–1981)

Źródło: W odpowiedzi redaktorowi Turowiczowi, „Kultura” (Paryż) 1957, nr 6, str. 53.

„Do jakiego stopnia postać Hitlera była sensacją, może posłużyć fakt, że część widowni zapełniali Żydzi w chałatach, niewiele rozumiejący po polsku, dla których magnesem była właśnie postać Hitlera.”

Ludwik Sempoliński (1899–1981) polski aktor

o występie, w którym parodiował Adolfa Hitlera. <br class="br">Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/es_ludwik_sempolinski

„Zasadnicze zatem dylematy, przed jakimi stanęli polscy politycy wiosną 1944 r. brzmiały: czy kapitulować przed żądaniami Stalina, czy liczyć na jakąś możliwość uczciwego kompromisu, czy wreszcie podjąć ryzyko otwartego przeciwstawienia się dyktatowi Stalina. Polscy politycy stanęli więc przed niezwykle trudnym zadaniem. Z jednej strony to był problem właściwej oceny Związku Sowieckiego, z drugiej zaś stosunku do aliantów zachodnich. Ludzie nie mający bezpośrednich doświadczeń w kontaktach z Rosją, tak jak Stanisław Mikołajczyk, Stanisław Kot, ulegali z reguły złudzeniom co do Związku Sowieckiego. Tych złudzeń nie podzielali przywódcy krajowi obserwujący działania sowieckie w różnych formach na ziemiach polskich od 1939 r.”

Stanisław Salmonowicz (1931) polski historyk

Powstanie warszawskie z perspektywy półwiecza
Źródło: s. 35.

„Masz przyjaciół tysiąc – zbyt mało ich będzie. Masz wroga jednego – napotkasz go wszędzie.”

Ali ibn Abi Talib (601–661)

„Przywództwo jest przereklamowane. Mieliśmy trzech wielkich przywódców w tym wieku – Hitlera, Stalina i Mao.”

Peter Drucker (1909–2005) ekonomista amerykański, teoretyk zarządzania

„Oczywiście, jeśliby barbarzyński wróg spróbował niszczyć Naród Polski metodami tępienia Żydów – wówczas losy zostaną rzucone i rozkazy do walki w obronie narodu zostaną wydane. Ale chwilę tę określi nie panikarska plotka, lecz miarodajny rozkaz Komendanta Sił Zbrojnych w Kraju. A na dziś obowiązywać nas wszystkich powinien rozkaz Naczelnego Wodza, wielokrotnie powtarzany przez Pełnomocnika Rządu oraz przez wszystkie odpowiedzialne czynniki polskie: czekać z bronią u nogi! Nie pozwolić się prowokować…”

Stefan Rowecki (1895–1944) generał polski

Źródło: Z bronią u nogi, „Biuletyn Informacyjny”, 11 lutego 1943, cyt. za: Jan Rzepecki, Wspomnienia i przyczynki historyczne, wyd. Czytelnik, Warszawa 1983, s. 228.

„70 lat temu sowieckie NKWD przystąpiło do wykonywania polecenia Stalina i towarzyszy, którzy postanowili zgładzić tysiące polskich oficerów, policjantów i funkcjonariuszy państwowych uznanych za zdeklarowanych i nierokujących nadziei poprawy wrogów władzy sowieckiej. Nie rokowali nadziei, że da się ich urobić do konsystencji ludzi sowieckich, wobec czego byli wrogami, których należało unicestwić. Zbrodnia ludobójstwa nazwana później – katyńską – pochłonęła tysiące ofiar. Według ustaleń historyków wiosną 1940 roku Sowieci zamordowali co najmniej 22 079 obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, w tym 14 463 wojskowych, policjantów i innych funkcjonariuszy państwowych z obozów specjalnych.”

Tadeusz Płoski (1956–2010) biskup polowy WP

Niewygłoszone Kazanie katyńskie z dn. 10 kwietnia 2010 <br class="br">Źródło: www.most.salezjanie.pl http://www.most.salezjanie.pl/?news=1518

„Jak inaczej nazwać fakt, że w centrum Polski symbolem Warszawy, bohaterskiej stolicy, która zatrzymała bolszewików i uratowała Europę przed zagładą, stoi symbol sowieckiej władzy – Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina. Tam powinna stać Kolumna Chwały Wojska Polskiego zwieńczona figurą Matki Boskiej Hetmanki Polski.”

Antoni Macierewicz (1948) polityk polski, historyk

Źródło: Pomysł Macierewicza: Zamiast Pałacu Kultury kolumna z „figurą Matki Boskiej Hetmanki Polski” http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,23354343,plany-macierewicza-dla-warszawy-zamiast-palacu-kultury-kolumna.html#Z_BoxMTPPush, gazeta.pl, 4 maja 2018

„Spośród ofiar, które mu składano, najprzyjemniejszą było zawsze dobre imię jednego z wrogów.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta

Tematy

Marek Jan Chodakiewicz21

Podobne cytaty

Pokrewne tematy