„Augustowskie noce
Nad brzegami drzemiące,
Noce parne, gorące
Osłonięte przez mgłę.”

„I tu, tutaj właśnie zatrzymuje się światło,
choć pewnie brzeg rzeki gdzieś płonie pięknie i płonie
brzeg morza, którego nie widać,
ognia nie widać, który to morze wyrzuca na brzeg.”

Paweł Sarna (1977) polski poeta

„Muzyka jest jak morze. Stoisz na jednym brzegu i patrzysz w dal, ale dojrzeć drugiego brzegu niepodobna.”

Petroniusz (27–66) rzymski pisarz, filozof i polityk, domniemany autor Satyriconu

„Powrócisz tu, gdzie nadwiślański brzeg.”

Janusz Kondratowicz (1940–2014) polski poeta, satyryk

„Kobieta wyszła z wody na brzeg całkiem sucha (i od tego czasu kobiety zawsze wychodzą z wody na brzeg całkiem suche).”

Włas Doroszewicz (1865–1922)

„Brzeg jest skórą, która wyznacza granice.”

Joanna Lech (1984)

„Jak wędrowne ptaki
swój rzucamy brzeg
rodzinny brzeg
Wśród opuszczonych miast
poranna wstaje mgła
i tylko żegna nas
zachodni wiatr”

Krzysztof Dzikowski (1938) polski satyryk i literat

„Między ustami a brzegiem pucharu.”

Kato Starszy (-234–-149 p. n. e.) mówca, polityk i pisarz rzymski

„Gdy się ciągle żyje nad brzegiem przepaści, już się jej nie dostrzega.”

Pola Negri (1897–1987) polska aktorka, gwiazda kina niemego

„Spoza gór i rzek
Wyszliśmy na brzeg.”

Adam Ważyk (1905–1982) poeta polski