„Użycz mi twego łoskotu, twego jakże płynnego ruchu,Twego nocnego ślizgania się po Europie świateł.O luksusowy ekspresie! I niepokojącej muzykiKtóra stuka wzdłuż twoich skórzanych korytarzy ze złotym deseniem,Podczas gdy za lakierowanymi drzwiami z grubą mosiężną klamkąŚpią milionerzy.Przebiegam nucąc twoje korytarzeW podróży do Wiednia i Budapesztu,Dodając swój głos do stu tysięcy twoich głosów,O Harmonika-Zug!”Valery Larbaud Źródło: Oda, tłum. Czesław Miłosz
