Nienasycenie <br class="br">Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 77 http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=41998&dirids=1.

„Całuję Cię w metafizyczny pępek.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Listy do żony (1923–1927)

„Czy to tylko nie złudzenie, że my naprawdę nowe życie tworzymy? Może się tak łudzimy, aby ten komfort właśnie usprawiedliwić. A może rządzą nami siły, których istoty nie znamy? I jesteśmy w ich rękach marionetkami tylko. Czemu „mario” – a nie „kaśko-netkami”? Ha? To pytanie z pewnością minie bez echa, a w nim coś z pewnością jest.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka Szewcy

Szewcy

„Wiecznie to samo balansowanie między śmiercią, jako jedynym nasyceniem, a życiem, rozproszkowanym w przypadkowości (to było najokropniejsze) nawet tych niby „koniecznych” „dzieł sztuki.””

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka Nienasycenie

Nienasycenie <br class="br">Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 108 http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=41998&dirids=1.

„Krążą o mnie plotki wyssane z wielkiego palca czyjejś brudnej nogi.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Listy do żony (1928–1931)

„Ostateczna prawda, że nic nie jest tym, czym być powinno…”

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka Nienasycenie

Nienasycenie <br class="br">Źródło: cz. 1, Przebudzenie, wyd. Dom Książki Polskiej Spółka Akcyjna, Warszawa 1930, s. 116 http://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=41998&dirids=1.

„Narody, jak i pewni ludzie maja swoje przeznaczenia (ale nie w znaczeniu konieczności) i misje. O ile dość długo da się komuś pożyć, to ostatecznie (o ile nie staną mu na przeszkodzie tego rzędu potęgi i wypadki, jak: uwięzienie, obłęd, utrata pewnych członków itp.), dokona swego – może w pewnej deformacji, w karykaturze, ale dokona.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz książka Nienasycenie

Nienasycenie

„Aa, a, kotki dwa,
Szare, bure, obydwa.
Aa, a, kotki trzy,
Zjadły mózgi szare wszy.
Aa, a, kotki cztery,
Poszedł papa do hetery.
Aa, a, kotków pięć,
Mama czuje dziwną chęć.
Aa, a, kotków sześć,
Nieskończoność w szklance mieść.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz

Źródło: Tumor Mózgowicz, akt III, wyd. Fala, Kraków, 1921.

„Każdy może tworzyć byle co i ma prawo być z tego zadowolonym, byle by nie był w swej pracy szczerym i znalazł kogoś, który równie kłamliwie będzie to podziwiał.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz

„Ani drgnąłem i powiedziawszy parę cierpkich rzeczy i dawszy w mordę komu trzeba, opuściłem lokal.”

Stanisław Ignacy Witkiewicz

5 sierpnia 1926 w Zakopanem.
Listy do żony (1923–1927)

„Och! Co za szczęście! Co za rozkosz! Nie wiedzieć, kim się jest – być wszystkim!!!”