Mieczysław Albert Krąpiec cytaty (9 cytatów)

Mieczysław Albert Krąpiec: 9 cytatów0 Polubień

Mieczysław Albert Krąpiec słynne cytaty

„Życie wasze nic nie będzie znaczyć, jeżeli nie przekażecie kultury narodowej, niezależnie od nakazów ministerstwa.”

„Współpraca o. Krąpca z komunistyczną bezpieką trwała od lat 50. Oficerem prowadzącym zmarłego sześć lat temu zakonnika był Konrad Straszewski – jeden z najwyższych urzędników komunistycznego aparatu bezpieczeństwa, który stał na czele Departamentu IV MSW powołanego do zwalczania Kościoła katolickiego.”

Mieczysław Albert Krąpiec

O Mieczysławie Albercie Krąpcu <br class="br">Źródło: Dariusz Rosiak: ojciec Krąpiec współpracował z SB https://dominikanie.pl/2014/04/dariusz-rosiak-ojciec-krapiec-wspolpracowal-z-sb/, dominikanie.pl, 22 kwietnia 2014.

„To jest jedyne radio polskie, bo sięga podstaw naszej kultury, wie, dokąd powinien dążyć nasz Naród. Istotą pracy Radia Maryja jest wieść do Boga najskuteczniej, przez Maryję, zgodnie z naszą tradycją narodową. Tak więc gromadząc się wokół Radia Maryja, budujemy nasz Naród. Nikt za nas Narodu Polskiego nie zbuduje. Radio Maryja w tym przewodzi. I dlatego trzeba, aby to Radio działało, bo działa nie dla siebie, ale dla nas, dla każdego. Każdy może powiedzieć: dla mnie ono istnieje, aby mi w życiu pomóc.”

Mieczysław Albert Krąpiec

wypowiedź z 1997. <br class="br">Źródło: Alleluja i pod prąd! Świadectwa o Radiu Maryja, naszdziennik.pl, 10 lipca 2009 http://www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20090710&id=my21.txt

„Człowieczeństwo jest odwagą bycia sobą w sytuacji kolizji wartości, z których należy wybrać to, co słuszne.”

Mieczysław Albert Krąpiec

„Zatem, by stać się człowiekiem dojrzałym, trzeba maksymalnie wchłonąć w siebie zasadnicze momenty kultury – samo poznanie i jej rezultaty. Dokonuje się to w normalnym biegu życia, w szkole i jej różnych szczeblach, oraz podczas osobistej pracy intelektualnej. Szczególnie zaś doniosłym w wychowaniu patriotycznym jest zapoznanie się z twórczością kulturalną narodu – poezją, literaturą, muzyką, architekturą, malarstwem, gdyż te dziedziny świadczą o wielkości narodowego ducha, trwającego przez pokolenia. Twórczość artystyczna jest bowiem jakby „wypowiedzeniem się” człowieka w swych dziełach, których poznanie jest „wziernikiem” w głębię ludzkiej psychiki i „duszą narodu”; zarazem służy modelowaniu własnej psychiki na wzór tego, co piękne i wzniosłe.”

Mieczysław Albert Krąpiec

w artykule z 2003. <br class="br">Źródło: Niepodległość - dar i zobowiązanie, naszdziennik.pl, 13 listopada 2008 http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20081113&typ=my&id=my22.txt

„Zadaniem odpowiedzialnych wychowawców i nauczycieli jest pokazać uczniom, że prawdziwą wartość ma jedynie to, co przychodzi z trudem. Polsce i światu potrzeba ludzi o mocnych charakterach.”

Mieczysław Albert Krąpiec

„Człowieka charakteryzuje używanie rozumu i dlatego jest on w stanie z tego, co jest środkiem, uczynić cel, i to jest właśnie alienacja. To jest alienacja ludzkiej natury, na którą zwrócił uwagę papież Jan Paweł II. Podstawą wszelkich typów alienacji jest zamiana środków na cel, a celu na środek. To jest największy błąd we współczesnej kulturze.”

Mieczysław Albert Krąpiec

Źródło: Mieczysław Krąpiec, ks. Jan Sochoń, Porzucić świat absurdów, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, Lublin 2002, s. 25.

„Heidegger miał wygląd mniej więcej naszego Światowida wydobytego ze Zbrucza, taki na cztery strony jednakowo ciosany.”

Mieczysław Albert Krąpiec

Źródło: Porzucić świat absurdów, PTTA, Lublin 2002, s. 82

„Do wiary nie dochodzi się na drodze dialogu. Wiara jest łaską i żądne ekumeniczne dialogi nie doprowadzą do wyznania wiary. Naszym zadaniem jest dociekać Prawdy Objawionej, czyli tego, z czym do człowieka Bóg przychodzi i jak to wyraża. To jest rzeczą bardzo trudą i do tego żaden teolog nie wystarczy; potrzeba doświadczenia całe Tradycji Kościoła, która jest po to, żeby ustrzec od błędu. To nie jest dawanie niczego nowego, tylko ustrzeżenie od błędnej interpretacji Bożej Mowy.”

Mieczysław Albert Krąpiec

Źródło: Porzucić świat absurdów, PTTA, Lublin 2002, s. 181.