„Życieskrzętnie skrywa meandrylecz wciąż kusi prostotą poczęciaNawet zgorzkniałą słodyczmiłości owija papierkiem tajemnicby łatwiej omamić zdobyczeWręcz hojnie podstawia beznogiestołki awansu by potem wycisnąćpiętno cyrografu na duszyi uśmiechem lichwiarza pokryćniepowodzeniaPotrafi też tak ogłupić pochwałamiże osłupiałe serca kamieniejąNa powtórkę jednak nie pozwalaale samo bez zgody człowiekaidzie na wagary gdy tylkozazgrzyta klucz w bramiePiotrowej”Maria Duławska Źródło: Niepokorność pejzażu, Zamość 2010
„Dar mądrości jest po to,by zrównoważyć głupotę.Tylko nie wiadomo, gdzie jestśrodek ciężkości.”Maria Duławska Słowem w mur