José Mauro de Vasconcelos cytaty

José Mauro de Vasconcelos – pisarz brazylijski. Syn Portugalczyka i Indianki. Jeden z najpopularniejszych za granicą pisarzy brazylijskich, w kraju nie uzyskał uznania. Studiował prawo, medycynę, filozofię, malarstwo. Był trenerem, handlarzem, rybakiem, nauczycielem i pielęgniarzem w dżungli.

Znany z serii, opartej na motywach autobiografii, o chłopcu Zezé – Moje drzewko pomarańczowe, Rozpalmy słońce, Na rozstajach. Opowiada w niej z punktu widzenia dziecka o biedzie, dorastaniu, wyobraźni. Wikipedia

✵ 24. Luty 1920 – 24. Lipiec 1984  •  Natępne imiona Хосе Мауро де Васконселос

Dzieło

Chodź, obudzimy słońce

José Mauro de Vasconcelos

Moje drzewko pomarańczowe

José Mauro de Vasconcelos

Chodź, obudzimy słońce

José Mauro de Vasconcelos

Moje drzewko pomarańczowe

José Mauro de Vasconcelos

José Mauro de Vasconcelos: 4 cytaty0 Polubień

José Mauro de Vasconcelos słynne cytaty

„Nikt nie może poznać zdolności człowieka do znoszenia bólu. Jedynie nasze serce.”

José Mauro de Vasconcelos książka Chodź, obudzimy słońce

Chodź, obudzimy słońce

„Ludzie zawsze odchodzą. Nie dlatego, że serce zapomina, a żale umierają. Rzeczy trwają ciągle w naszej miłości. Ale ludzie muszą w odpowiednim momencie odejść.”

José Mauro de Vasconcelos książka Chodź, obudzimy słońce

Chodź, obudzimy słońce

„Ponieważ czas nie istnieje, my przemijamy. I kiedy tak przemijamy, kiedy zmieniamy się, nadchodzi godzina rozstania.”

José Mauro de Vasconcelos książka Chodź, obudzimy słońce

Chodź, obudzimy słońce

„Zabiję to nie znaczy, że złapię pistolet Bucka Jonesa i zrobię bum! To nie jest tak. Zabija się w sercu. Przestaje się kochać. No i w końcu ta osoba umiera.”

José Mauro de Vasconcelos książka Moje drzewko pomarańczowe

Moje drzewko pomarańczowe