Jacob Henricus Maris – holenderski malarz pejzażysta, grawer i litograf. Razem z braćmi Matthijsem i Willemem był założycielem szkoły haskiej.
Studiował w Akademii w Antwerpii, następnie w latach 1865–1871 kontynuował naukę w Paryżu, w pracowni Hubertusa van Hove'sa . Tematem jego wczesnych prac były postacie młodych kobiet i dzieci oraz sceny rodzajowe we wnętrzach. Od 1872 malował głównie pejzaże, przedstawiając typowe holenderskie krajobrazy, mosty, wiatraki, stare nabrzeża i architekturę. Jego prace mają mocno zaakcentowane i uwydatnione partie nieba, podkreślające przestrzenność kompozycji. Posługiwał się techniką olejną, tworzył też akwarele, akwaforty i litografie.
Twórczość Marisa była inspirowana malarstwem holenderskim XVII w., a szczególnie pracami barbizończyków. Artysta wypracował własny styl i miał znaczny wpływ na malarstwo holenderskie drugiej połowy XIX w. Wystawiał w kraju i za granicą, w Paryżu i Londynie . W 1889 został prezydentem International Society of Sculptors, Painters and Gravers. Jego prace są eksponowane m.in. w Rijksmuseum w Amsterdamie, National Gallery of Art w Waszyngtonie i National Gallery w Londynie. Wikipedia
✵ 25. Sierpień 1837 – 7. Sierpień 1899