François de Malherbe – francuski poeta, jeden z twórców poetyki klasycystycznej.
Był synem urzędnika królewskiego o tym samym imieniu, twierdził jednak, że jeden z jego przodków uczestniczył w wyprawie Wilhelma Zdobywcy. Nie jest wyjaśnione, w jakiej religii został ochrzczony i wychowany, jednak przez całe życie podawał się za katolika. W wieku 21 lat, być może w celu odzyskania dawnej pozycji rodziny, postanowił zostać wojskowym. Wstąpił do oddziałów przybocznych trzeciego syna Henryka II, Henryka d'Angoulême'a, razem z którym udał się do Prowansji. Protegujący go książę, a następnie król francuski uważał go za wybitnie uzdolnionego poetycko i zachęcał do twórczości literackiej. Jednak pierwsze publikowane utwory Malherbe'a, Larmes de Saint Pierre, datują się dopiero z 1587.
Po śmierci Henryka III w zamachu w 1589 przez kilka lat pozostawał bez pracy, żyjąc na przemian w Prowansji i Normandii. Ostatecznie osiedlił się w Aix-en-Provence i skupił się na działalności literackiej. W 1600 o poecie usłyszał Henryk IV Burbon, który sprowadził go do Paryża jako jednego z nadwornych poetów. Malherbe miał za zadanie pisać dla władcy, za stałą pensją, utwory o tematyce miłosnej. Działał również po śmierci Henryka IV. Poparł zamiary kardynała Richelieu dążące do unifikacji obowiązujących wzorów literackich i stworzenia uniwersalnych zasad poezji, dramatu i prozy.
W 1627 jego syn Marek Aureliusz został zabity w pojedynku ze znacznie bogatszym szlachcicem. Malherbe podjął wówczas szereg wysiłków na rzecz ukarania jego zabójcy, jednak poniósł porażkę sądową. W 1628 udał się pod La Rochelle, by osobiście prosić o wsparcie króla Ludwika XIII. W czasie pobytu w tym miejscu zapadł na malarię i zmarł 16 października 1628. Wikipedia
✵ 1555 – 16. Październik 1628
