Francesco Berni – włoski poeta, ksiądz. Wczesne lata spędził we Florencji. W 1517 roku rozpoczął służbę u kardynała Bernarda da Bibbiena i jego krewnego Angela Dovizi, następnie udał się do Werony, by podjąć pracę w charakterze sekretarza tamtejszego biskupa, Mattea Giberti. Istnieje domysł, że Berni został otruty za odmowę udziału w spisku na życie kardynała Giovanniego Salviatiego. Niewątpliwie jednak był zamieszany w intrygi dworskie.
Głównym jego dziełem była słynna przeróbka z elementami parodii utworu Orlando innamarato Mattea Marii Boiardo , która na wiele lat przesłoniła oryginał. Uprawiał specyficzny rodzaj burleski w formie wydłużonego sonetu i gawędy tercyną. Tworzył utwory o ostro satyrycznym wydźwięku, skierowane przeciwko jego współczesnym, w tym Pietrowi Aretinowi i papieżom Adrianowi VI i Klemensowi VII. Styl Berniego był na tyle charakterystyczny, że utwory pisane w ten właśnie sposób zaczęto nazywać berneskami , porównaj hasło Bernesque poetry w słowniku oksfordzkim. Wikipedia
“Andava combattendo ed era morto.”
He still fought stoutly on—and he was dead.
LIII, 60
Rifacimento of Orlando Innamorato
“Con le calcagna pagava lo scotto.”
With whip and spur he paid his tavern bill.
XLIV, 70
Rifacimento of Orlando Innamorato
