Ewa Błaszczyk: Cytaty o dzieciach

Ewa Błaszczyk jest polska aktorka. Odkryj ciekawe cytaty na temat dzieci.

Ewa Błaszczyk: 26 cytatów0 Polubień

„Ta pani dyrektor podkreślała, że w pierwszych latach nauki najważniejsza jest wychowawczyni… ta jedna osoba, która z dzieckiem spędza kilka godzin dziennie.”

Wejść tam nie można (2005)
Źródło: s. 33

„Pisana świadomie z błędem – bo taki błąd robią dzieci, jest nawiązaniem do ich sytuacji. To jakby dziecko pytało: „«Akogo?» ja obchodzę, kogo obchodzi mój los”. To również osobiste wyznanie, bo moja córka Ola, budząc się, tak do mnie mówiła.”

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Wrocław, 1 kwietnia 2003 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/tamg.htm

„Pierwszy rok po zachłyśnięciu się Oli był dla mnie dramatyczny, wówczas byłam bardziej z Olą, w jej świecie niż w rzeczywistości. Zawodowy świat istniał, bo musiał, ze względu na moje zobowiązania, przez co również byłam obwiniana, że jestem bezduszną matką, która pomimo ciężkiego stanu dziecka gra w teatrze, kinie. Bez tego moja psychika nie wytrzymałaby skomasowania tragicznych przeżyć, niczym niezapowiedzianej śmierci męża Jacka, chwilę czasu później tragedii z Olą… Trzy lata temu po raz pierwszy opuściłam ją na trzy tygodnie, kiedy wyjechałam do Paryża, gdzie dojechała do mnie druga córka Mania. Mania jest bardzo czuła, opiekuńcza i wrażliwa wobec Oli. Żyje jak dziecko na tyle normalnie, na ile z taką siostrą i toczącym się wokół niej życiem uda się żyć.”

Źródło: „Przewodnik Katolicki”, 22 lutego 2006 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/przeczytac.htm

„Matka po czymś takim przechodzi różne stadia. Na początku chce mieć zdrowe dziecko. Szybko. Potem godzi się z chorobą. Z czasem akceptuje to, że będzie ona trwała długo. Aż wreszcie nabiera przekonania, że życie jej dziecka jest dalej życiem. Ale w innej postaci. Taka matka zmienia swój stosunek do czasu, do miłości, do Boga…”

Wejść tam nie można (2005)
Źródło: s. 29

„Matka zdrowego dziecka nie umie sobie nawet wyobrazić takiej sytuacji. A kiedy już wszystko się stanie, wyobraźnia nieskończenie się poszerza. Granica przesuwa się tak daleko, że dopuszczamy myśl, iż nie tylko to, ale jeszcze i inne rzeczy mogą nam zostać odebrane. A na końcu zostaniemy odebrani sami sobie.”

Wejść tam nie można (2005)
Źródło: s. 30