Dharmakirti – buddyjski filozof, którego nauki uważane są za podstawę filozofii buddyjskiej.
Pochodził z południa Indii z rodziny braminskiej i nawrócił się na buddyzm, zostając mnichem. Studiował u Dharmapali w słynnym klasztorze-uniwersytecie Nalandzie . Wiele podróżował po Indiach nauczając buddyzmu.
Był wybitnym logikiem. Napisał siedem traktatów logicznych, które zachowały aktualność do dziś. Jego filozofia przypomina trochę teorię poznania Kanta, zwłaszcza Nyāyabindu .
Jego główne dzieła to Pramānavārttika oraz Pramānavişcaya . Traktują one o podstawowych problemach natury wiedzy, jej różnorodnych formach i jej relacji z zewnętrznym światem.
Przez pewien czas był także rektorem Nalandy.
Jest zaliczany do tzw. sześciu ozdób buddyzmu mahajany. Wikipedia
„Naturą umysłu jest czyste światło.
Jego splamienia są czymś powierzchownym.”
Źródło: Dalajlama XIV, Jeffrey Hopkins, Krąg miłości Dalajlamy. Droga do osiągnięcia jedności ze światem, Gliwice 2008, s. 29.