Dave Mustaine: Cytaty o myśleniu

Dave Mustaine jest gitarzysta amerykański (Metallica, Megadeth). Odkryj ciekawe cytaty na temat myślenie.

Dave Mustaine: 28 cytatów0 Polubień

„Myślę, że świat potrzebuje bohatera, bo nie ma już gwiazd rocka, Axl [Rose] to zniszczył. Tym, czego świat potrzebuje naprawdę jest lewatywa, ale zbyt wiele jest na świecie dziur w tyłku do wyboru, tak że nie za bardzo wiadomo, gdzie wetknąć rurkę. Dlatego bohater to mój alternatywny wybór. Poza tym trudno jest znaleźć rym do słowa „lewatywa.””

w 2001.

„Myślę, że ludzie uważają Countdown za pesymistyczny album, bo boją się, gdyż wiedzą, że mam rację i o to tu chodzi. Jeśli nie podoba ci się, co mówię, wiesz co? Zrób coś z tym! Spróbuj, pomóż poprawić nasze warunki życia, ale nie stój i nie mów „Och, Dave jest pesymistą”. Pieprz się, nie słuchaj tej płyty. To lepsze niż mówienie, że wszystko jest w porządku. Rzeczy nie są w porządku!”

w 1993.

„Był nawet czas, kiedy uważano nas za kapelę blackmetalową! Ludzie słyszeli Black Friday i Bad Omen i myśleli, że jesteśmy satanistami. Najgorsze było, zatrzymać się na postoju ciężarówek w Dummoyne w Iowie, i usłyszeć, jak ktoś mówi „Chłopaki, jesteście z Megadeth? Słyszałem, że jesteście satanistami”. Spodziewali się znaleźć w naszych autobusach martwe kozy czy martwe dzieci. Nie mogli się bardziej oddalić od prawdy o nas!”

w 1997.

„Kiedy teraz słucham Killing Is My Business…, drapię się w głowę i zastanawiam „Na czym, do kurwy, byłem kiedy to napisałem?” To był taki okres w moim życiu, kiedy byłem pełny strachu i miałem mnóstwo do udowodnienia. Gdy nagrywałem te wczesne albumy, brak mi było psychicznej równowagi i nie doświadczałem uczuć innych niż gniew. Gdy czułem ból, byłem wściekły. Gdy byłem samotny, byłem wściekły. Byłem wściekły, gdy czułem się zawstydzony czy winny. Gdy byłem zadowolony, czułem się nie w porządku z tego powodu i myślałem, że ktoś mnie w coś wrabia.”

o płycie Killing Is My Business… And Business Is Good! (1995).

„Tą płytą zmierzamy w kierunku znacznie bardziej melodyjnej muzyki. Graliśmy szybko i ciężko przez tak długi okres czasu, że myślę, iż zapędzilibyśmy się w ślepy zaułek, gdybyśmy nadal to robili. Nie możemy przez resztę życia nagrywać Rust in Peace i myślę, że nasi fani to zrozumieją. Byliśmy w stanie cały czas się rozwijać i jednocześnie większość naszych płyt osiągnęła platynę, jestem z tego niesamowicie dumny.”

„Wbrew wszystkim planom i założeniom, ten album był pierdoloną porażką. Chciałem rzucić [narkotyki], nie chciałem rzucić, chciałem rzucić, nie chciałem rzucić, byłem w Woodstock i byłem chory i to wszystko było naprawdę zwariowane. A ten koleś, [współproducent Paul Lani], chodził do lasu, obierał i wycinał środki z pestkami z jabłek, i karmił nimi pierdolone jelenie, podczas gdy my usiłowaliśmy nagrać płytę. Myślałem sobie: „Wiesz co, jelenie jedzą pierdolone skórki od jabłka. One mają w dupie, czy jabłka są obrane i czy mają pestki czy nie!” Musieliśmy dwa razy remiksować ten album i mimo to nie uzyskaliśmy dobrego miksu, wszystko jest całkowicie pokryte pogłosem. Bardzo bym chciał powrócić do tej płyty i zremiksować ją, ale wiecie, trzeba wiedzieć, kiedy należy powiedzieć „dosyć”. Kiedy Jimmy Page zajął się piosenkami Led Zeppelin i je zremasterował, dla mnie to było świętokradztwo – w tym sensie, że ja byłem przyzwyczajony, że słuchając tych płyt słyszę te wszystkie szumy.””

w 1997.

„The World Needs a Hero jest w pewnym sensie antidotum na poprzedni album studyjny Megadeth, Risk. Myślę, że sam tytuł tamtego albumu był ostrzeżenie, że mamy zamiar zaryzykować, nagrywając tę płytę. Tylko głuchy punk nie zauważyłby takiej przestrogi. Ta płyta w niczym nie przypomina Risk. Takie stwierdzenie mogłoby was źle nastawić, więc powiedzmy, że są dużo większe szanse, że ta płyta spodoba się fanom.”

w 2001.

„The World Needs a Hero jest w pewnym sensie antidotum na poprzedni album studyjny Megadeth, Risk. Myślę, że sam tytuł tamtego albumu był ostrzeżenie, że mamy zamiar zaryzykować, nagrywając tę płytę. Tylko głuchy punk nie zauważyłby takiej przestrogi. Ta płyta w niczym nie przypomina Risk.”

Takie stwierdzenie mogłoby was źle nastawić, więc powiedzmy, że są dużo większe szanse, że ta płyta spodoba się fanom.
w 2001.