motto do tomu drugiego.
Saga o wiedźminie, Czas pogardy
Wariant: Krew na twoich rękach, Falka,
krew na twej sukience
Płoń, płoń, Falka, za twe zbrodnie
Spłoń i skonaj w męce!

„Pomyliłeś niebo z gwiazdami odbitymi nocą na powierzchni stawu.”

Andrzej Sapkowski Wiedźmin

Postać: Vilgefortz z Roggeveen
Saga o wiedźminie, Czas pogardy
Wariant: Mylisz niebo z gwiazdami odbitymi nocą na powierzchni stawu.

„Ludzie lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydają się wtedy mniej potworni.”

Andrzej Sapkowski

The Last Wish

„Wojewoda o trudnym do zapamiętania nazwisku, któremu obiły się widać o uszy sprawy i problemy Czteroroga, spytał grzecznie, czy klacze dobrze się źrebią. Geralt odpowiedział, że tak, że znacznie lepiej od ogierów.”

Andrzej Sapkowski

„Ty, kapcanie, gdybyś w zupie połknął karalucha, to w kiszkach więcej byś miał rozumu aniżeli w głowie.”

Andrzej Sapkowski książka Pani Jeziora

Pani Jeziora

„- Ha - zaciekawił się Jaskier, który właśnie zbliżył się do nich. - Więc to są słynne tajne runy krasnoludów? Co głosi ten napis? - “Na pohybel skurwysynom!”

Andrzej Sapkowski książka Chrzest ognia

Chrzest ognia

„Hej! – ryczał Yarpen Zigrin siedzący na koźle, wskazując na Yennefer. – Coś się tam czerni na szlaku! Ciekawe, co to? Wygląda jak kobyła!
– Bez ochyby! – odwrzasnął Jaskier odsuwając na tył głowy śliwkowy kapelusik.”

Andrzej Sapkowski

To kobyła! Wierzchem na wałachu! Niebywałe!
Jaskier i Yarpen Zigrin o Yennefer.
Miecz przeznaczenia, Granica możliwości
Wariant: Hej! - ryczał Yarpen Zigrin siedzący na koźle, wskazując na Yennefer. - Coś się tam czerni na szlaku! Ciekawe, co to? Wygląda jak kobyła!
- Bez ochyby! - odwrzasnął Jaskier, odsuwając na tył głowy śliwkowy kapelusik. - To kobyła! Wierzchem na wałachu! Niebywałe!

„On tylko tak głupio wygląda - potwierdził Jaskier. - Ale cały czas liczę na to, że wreszcie zechce mu się wytężyć mózgownicę. Może wyciągnie słuszne wnioski? Może zrozumie, że jedyną czynnością, która dobrze wychodzi samotnym, jest samogwałt?”

Andrzej Sapkowski książka Chrzest ognia

Chrzest ognia

„Moje uznanie, Reinmarze. Łeż to, jak widzę, że uniwersytety mogą młodzika nauczyć jeno pijaństwa, wszeteczeństwa i plugawej mowy. Łeż, zaprawdę.”

Andrzej Sapkowski książka Narrenturm

Narrenturm

„Padlina będzie dla was, czarodziejów, nikt wam jej nie zabierze. Chyba że inne sępy.”

Andrzej Sapkowski

Miecz przeznaczenia

„A czymże jest prawdziwa męskość, jeśli nie wymieszanymi we właściwych proporcjach klasą i szaleństwem?”

Andrzej Sapkowski Wiedźmin

Pani Jeziora
Saga o wiedźminie, Pani Jeziora
Wariant: A czymże jest prawdziwa męskość jeśli nie wymieszanymi w odpowiednich proporcjach klasą i szaleństwem?

„Mówi Święta Księga – rozwrzeszczał się na dobre Eyck – że wynijdzie z otchłani wąż, smok obrzydły, siedem głów i dziesięć rogów mający! A na jego grzbiecie zasiądzie niewiasta w purpurach i szkarłatach, a puchar złoty będzie w jej dłoni, a na czole jej wypisany będzie znak wszelkiego i ostatecznego kurewstwa!
– Znam ją! – ucieszył się Jaskier.”

Andrzej Sapkowski

To Cilia, żona wójta Sommerhaldera!
Eyck z Denesle i Jaskier.
Miecz przeznaczenia, Granica możliwości
Wariant: Mówi Święta Księga (…), że wynijdzie z otchłani wąż, smok obrzydły, siedem głów i dziesięć rogów mający! A na grzbiecie jego zasiądzie niewiasta w purpurach i szkarłatach, a puchar złoty będzie w jej dłoni, a na czole jej wypisany będzie znak wszelkiego i ostatecznego kurewstwa!
- Znam ją! – ucieszył się Jaskier. – To Cilia, żona wójta Sommerhaldera!

„Zaznał pełnych litości spojrzeń, zająknień, współczującego kiwania głową, doświadczył niby to solidarnych męskich uścisków i niby to kamrackich walnięć w bark. Nasłuchał się apeli, by się trzymał i był twardym. Powodujących, że od razu miękł i przestawał się trzymać, choć jeszcze przed momentem było, zdawałoby się, już całkiem dobrze.”

Andrzej Sapkowski książka Lux perpetua

Lux perpetua

„Nad ranem, jeszcze w ciemnościach, do biwaku podkradł się głodny i wściekły wilkołak, ale zobaczył, że to Jaskier, więc posłuchał chwilę i poszedł sobie.”

Andrzej Sapkowski

Miecz przeznaczenia, Granica możliwości, Trochę poświęcenia

„Traktowany arogancko przez mającego się za Bóg wie kogo, a faktycznie będącego niedouczonym błaznem dziennikarza, nie daję się zahukać ani zdominować, nie spuszczam nisko głowy i nie przyjmuję z pokorą bezczelności i arogancji, o nie, wprost przeciwnie, rewanżuję się, daję takiemu poznać, jak arogancja smakuje. Jak się rzekło: moja wina. Należy wszak nadstawiać drugi policzek, udawać, gdy plują, że to deszcz pada. Nie umiem. Sorry. Mea culpa, mea maxima culpa.”

Andrzej Sapkowski

Wywiady i spotkania <br class="br">Źródło: Małgorzata Sucharska, Tymi ręcami http://sapkowski.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=602, sapkowski.pl, styczeń 2003