Alfred Lampe cytaty

Alfred Lampe Fotografia
5   0

Alfred Lampe

Data urodzenia: 14. Maj 1900
Data zgonu: 10. Grudzień 1943

Alfred Lampe ps. Marek i in. – polski działacz robotniczy i komunistyczny oraz publicysta żydowskiego pochodzenia.

Syn robotnika Jakuba i Felicji z d. Sznajer. Uczył się w Szkole Kupieckiej Specjalnej Zgromadzenia Kupców miasta Warszawy. W czerwcu 1918 uzyskał maturę w Szkole Zgromadzenia Kupców. Został przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, ale zrezygnował ze studiów. Pod koniec 1918 był nauczycielem w wieczorowej szkole dla dorosłych, w której uczył ekonomii politycznej i historii kultury.

W latach 1918–1921 członek Żydowskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Poalej Syjon. Od 1921 roku w KPP. 1922–1929 sekretarz Związku Młodzieży Komunistycznej w Polsce . Po raz pierwszy aresztowany w 1922 roku i po trzech latach śledztwa skazany na rok więzienia . Od 1926 roku członek KC KPP. Ponownie aresztowany 1 marca 1928 r. podczas konferencji koordynującej akcję przedwyborczą KPP. W latach 1929–1932 członek Biura Politycznego; w walkach frakcyjnych w tej partii należał do tzw. mniejszości. W latach 1930–1933 często nie zgadzał się w kwestiach taktyki z pozostałymi członkami Biura Politycznego. W szczególności dotyczyło to jego sprzeciwu wobec prób wywoływania strajku powszechnego za wszelką cenę. Jego zwolenników w partii nazwano grupą „markowców”. W związku z konfliktem przesunięty do pracy w Moskwie jako przedstawiciel KPP w Czerwonej Międzynarodówce Związków Zawodowych . Powrócił do Polski w 1933 roku by pokierować Sekretariatem Krajowym KC KPP. Ponownie w więzieniu przebywał od sierpnia 1933 roku do 1939 roku. W więzieniu w Rawiczu przewodniczył „komunie więziennej” grupującej ok. 500 więźniów. Jako jedyny żyjący działacz komunistyczny został wymieniony z nazwiska jako „zdrajca i prowokator” w uchwale Komitetu Wykonawczego Międzynarodówki Komunistycznej z 16 sierpnia 1938 r. o rozwiązaniu KPP.

Wydostał się z więzienia 1 września 1939. W latach 1939–1943 przebywał na ziemiach II RP okupowanych przez ZSRR , następnie w ZSRR. Uznawany za przywódcę środowiska komunistycznego w Białymstoku, jako jednym z dwóch skupiających byłe kadry KPP . Podczas pobytu w Białymstoku pozostawał w ścisłych kontaktach z byłymi działaczami KPP, m.in. Marcelim Nowotką i Pawłem Finderem. Nieufnie traktowany przez władze radzieckie, które nie zaakceptowały go w roli przywódcy środowiska komunistycznego. Nie został włączony do tzw. Grupy inicjatywnej mającej przygotować powstanie nowej partii komunistycznej w okupowanej Polsce . Od początku 1940 roku rozpoczął bliską współpracę z Wandą Wasilewską. W połowie 1940 r. wysyła razem z nią list do Stalina z apelem o przyjmowanie do WKP byłych członków KPP. 22 czerwca 1941 ewakuował się do Mińska gdzie wystąpił razem z Pawłem Finderem o utworzenie polskiego batalionu w ramach Armii Czerwonej. Następnie udał się do Czapajewska na Powołżu, gdzie pracował w miejscowym sowchozie. We wrześniu 1941 wezwany przez Komitet Wykonawczy Międzynarodówki Komunistycznej do Moskwy. W grudniu 1942 roku pisze list do zastępcy Ludowego Komisarza Spraw Zagranicznych Salomona Łozowskiego skarżąc się na traktowanie Polaków w ZSRR jako obywateli drugiej kategorii. Uznaje konieczność odbudowy polskiej partii komunistycznej zarówno w ZSRR, jak i na terenie okupowanej Polski. Redaktor „Nowych Widnokręgów”, członek redakcji pisma Wolna Polska. W 1943 współorganizator i ideolog ZPP[potrzebny przypis] i 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki[potrzebny przypis]. Nie wszedł w skład kierownictwa ZPP. Autor platformy programowej Polskiego Komitetu Narodowego – prekursora Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego . W 1943 roku stał się faktycznym przywódcą środowiska komunistów polskich w ZSRR.

Napisał książkę pt. „O nową Polskę”. W roku 1948 zostały wydane „Myśli o nowej Polsce” będącymi zbiorem zapisów audycji radiowych – udzielonych przez Lampego w czasie II wojny światowej – oraz zapisków z jego prywatnego notesu.

Zmarł na zawał serca. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Grunwaldu I klasy. Po II wojnie światowej urna z jego prochami została pochowana w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych . Był żonaty z działaczką KPP Judytą Kino, z którą miał syna Jerzego, a następnie z Rozalią Wagman, działaczką KZMP i KPP, z którą miał córkę Irenę.

Cytaty Alfred Lampe

Dzisiejsze rocznice
Ian Curtis Fotografia
Ian Curtis11
wokalista brytyjski (Joy Division) 1956 - 1980
Eric Berne Fotografia
Eric Berne2
1910 - 1970
Józef Jankowski Fotografia
Józef Jankowski7
polski ksiądz pallotyn, męczennik II wojny światowej 1910 - 1941
Następnych dzisiejszych rocznic