„wzruszamy Goi spada na ziemię ulewa Jego łezginą ludzie w powodziach wódrozbawiamy Goa On trzęsie się ze śmiechu długoaż poczynają pękać góryziemia się rozstępujeinni ludzie ginąwięc teologowie ucząz Bogiem należy łagodnie, bez emocjitak – tak, nie – nie”Agata Kosut Źródło: ***, „Dekada Literacka” 1997, nr 6/7 (130/131).