„Mogę tylko dłonią – tą płochą gałązką duszy – dotknąć twego ramienia i szepnąć: no, dobrze, już idź…”Adriana Szymańska Opowieści przestrzeni
„Teraz każda kropla deszczu na szybie jest pamiątką po czyimś istnieniu, każdy promień słońca wspomnieniem dawnej tęsknoty.”Adriana Szymańska Opowieści przestrzeni
„Spójrz! W kopertę powietrzawkładam parzenicę serca i nadaję ten listz wierzchołka najokazalszej jodły. Sikorkaterkocząca jak anielski dzwonek poniesie jąw ogień zachodu, co buzuje tuż nad urwiskiem horyzontu.”Adriana Szymańska Źródło: List z gór nie całkiem do Pana Boga, 1995
„Dusza mieszkająca w tobie, we mnie, w buzującym na niebie słońcu, w zielonym wciąż świerku, w śpiewie drozda, w różowych żyłkach kamienia, jedynie ona jest zdolną dźwignąć ten świat nie dbając o sens istnienia.”Adriana Szymańska Opowieści przestrzeni
„Mogłabym właściwie nie być, gdyby nie to bezprawne czekanie na cud. Na tę jedną chwilę zachłyśnięcia się pędem światła, które wybucha i nagle – jestem samym pulsem blasku, splotem słonecznych barw, furią wszechmaterii, czarną… rozpaczą.”Adriana Szymańska Opowieści przestrzeni
„No, bo jak powiedzieć tobie o tym, że – gdy stajesz obok – wszystkie niezapominajki krwi, wszystkie ostróżki nerwów, wszystkie jaskry mowy zabiegają się w jeden ognisty krzew we mnie i drętwieją z niemocy.”Adriana Szymańska Opowieści przestrzeni