Adam Baumann: Mienie

„(…) blues jest jednym z moich ulubionych gatunków muzycznych. Dżem też znałem i bardzo lubiłem. Miałem okazję poznać zespół osobiście i bliżej w czasie realizacji tego filmu. Pracę z nimi wspominam bardzo dobrze i cieszę się, że zagrałem w tym filmie.”

Adam Baumann

o filmie Skazany na bluesa.

„(…) nie myślę o tym, że umierałem, tylko o tym, że nie umarłem. Kolosalna różnica w nastawieniu psychicznym. Jestem wierzący i uznałem, że Opatrzność, zostawiając mnie wśród żywych miała w tym wyraźny cel.”

Adam Baumann

Źródło: Henryka Wach-Malicka, Jestem człowiekiem na baterie, „Polska Dziennik Zachodni” nr 23/29-30 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110273.html?josso_assertion_id=98455C5698D01C41

„Zatrzymanie krążenia. Takie „stop” i przestajesz funkcjonować. Tylko ciemność i spokój. W moim przypadku cios przyszedł nagle, bez wcześniejszych oznak. No, kilkanaście sekund przed nieszczęściem pojawiły mi się przed oczami jakieś ciemne punkciki. Miałem przerwę w zdjęciach, poszedłem sobie zapalić papieroska, połazić po uliczkach. Potem wróciłem, żeby przysiąść w kawiarnianym ogródku i wtedy pojawiły się te mroczki… Siedzący obok kuracjusz domyślił się, że coś jest „nie halo” i wszczął alarm. Akcji „ratowanie Baumanna” nie pamiętam. Dopiero zabiegi w karetce, w drodze do szpitala w Aleksandrowie Kujawskim. A tam krążenie wysiadło mi po raz drugi. Zdążyłem tylko usłyszeć głos lekarki „zatrzymał się!”. Tym razem byłem już świadomy, że chyba „odjeżdżam.””

Adam Baumann

Nawet ją o tym uprzedziłem. Nie myślę o tym, że umierałem, tylko o tym, że nie umarłem. <br class="br">Źródło: Henryka Wach-Malicka, Jestem człowiekiem na baterie, „Polska Dziennik Zachodni” nr 23/29-30 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/110273.html?josso_assertion_id=98455C5698D01C41