„John Newton, nie Isaac Newton, bo to był ten słynny fizyk.”

— Andrzej Schmidt

I Śląski Festiwal Jazzowy

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Andrzej Schmidt7

polski historyk jazzu 1922

Podobne cytaty

„Gdyby Newton sprzątał w domu, nie wymyśliłby prawa powszechnego ciążenia.”

Janusz Korwin-Mikke/G

Źródło: TVN, 10 marca 2008

„Żyjemy w świecie rządzonym prawami Newtona, zasadami fizyki Einsteina i logiką Frankensteina.”

Malcolm Cowley (1898–1989)

Źródło: Wielka księga mądrości, wybór Jacek i Tomasz Ilgi

„Przyrodę i jej prawa skrywał nocy cień.
Bóg rzekł: Newtonie, bądź. I nastał dzień.”

Alexander Pope (1688–1744) poeta angielski

„Gdzie stał posąg Newtona, z pryzmatem, w milczeniu. Marmurowy pomnik umysłu, zawsze samotnie podróżującego przez dziwne morza myśli.”

William Wordsworth (1770–1850) angielski poeta

„Wszystkim polecamy lekturę tzw. Zasady Szajnfelda, która wejdzie niedługo do kanonu europejskiej filozofii. Te, panie Szejnfeld, a Newton to niby pies? Na pewno wolałby oberwać kijem niż jabłkiem centralnie w czaszkę!”

Piotr Lisiewicz (1972) polski publicysta, happener, aktywista Akcji Alternatywnej "Naszość"

ironiczny komentarz do twórczości publicystycznej Adama Szejnfelda.
Źródło: „Gazeta Polska” nr 7, 14 lutego 2007

„A co z prawem Newtona? Prostota jego, tak długo ukryta, być może jest tylko pozorna. Kto wie, czy nie jest ono konsekwencją jakiegoś skomplikowanego mechanizmu, zderzeń w jakiejś subtelnej materii, wykonującej nieregularne ruchy i czy nie nabrało prostej postaci za sprawą uśredniania? W takim razie trudno jest nie przypuszczać, że prawdziwe prawo zawiera wyrazy dodatkowe, które stałyby się zauważalne w oddziaływaniach ciał położonych w bardzo małej odległości od siebie. Jeśli w astronomii można je pominąć w porównaniu z wyrazem Newtona, co nadaje prawu ciążenia ową prostotę, to byłoby to jedynie konsekwencją ogromnych odległości między ciałami niebieskimi.”

Henri Poincaré (1854–1912) francuski matematyk, fizyk, astronom i filozof

Źródło: Nauka i hipoteza, cz. 4: Przyroda, rozdz. IX

„Badania doświadczalne, na których podstawie Ampère ustalił prawa działania mechanicznego miedzy prądami elektrycznymi, stanowi jedno z najświetniejszych osiągnięć w nauce. Wydaje się, że całość, teoria i doświadczenie wyskoczyła z tego „Newtona elektryczności” całkowicie ukształtowane i gotowe do użytku.”

James Clerk Maxwell książka A Treatise on Electricity and Magnetism

The experimental investigation by which Ampere established the laws of the mechanical action between electric currents is one of the most brilliant achievements in science. The whole, theory and experiment, seems as if it had leaped, full grown and full armed, from the brain of the 'Newton of electricity'. (ang.) <br class="br">Źródło: A treatise on electricity and magnetism http://books.google.pl/books?id=57-jlpqK2pkC&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false, Oxford University Press, 1998, tom 2, s. 175.

„Nie mogę powiedzieć, że istniał jakiś dokładnie określony moment, w którym uświadomiłem sobie niezbędność niesprzecznego schematu, jednakże odmiennego niż aksjomaty fizyki Newtona. To nie stało się tak prosto. Sądzę, że stopniowo w umysłach wielu fizyków rozwijała się idea, że z trudem daje się opisać naturę, nie mając czegoś niesprzecznego i że możemy zostać zmuszeni do opisania natury na podstawie jakiegoś systemu aksjomatycznego, całkowicie innego niż stara fizyka klasyczna, a nawet na podstawie systemu logicznego, całkowicie różniącego się od starego.”

Werner Heisenberg (1901–1976) fizyk niemiecki

na temat poszukiwania kwantowo-mechanicznego opisu świata.

„Jeżeli ktoś wierzy w Boga, to cała praca może się koncentrować wokół tego, w jaki sposób Bóg przejawia się poprzez funkcjonowanie świata. W ten sposób myśleli Galileusz, Newton, Maxwell czy nawet Einstein. Ja w swojej pracy kieruję się czymś podobnym: chcę znaleźć odpowiedź na pytanie o naturę tego świata.”

Frank Wilczek (1951) fizyk amerykański, noblista

Źródło: „Rzeczpospolita”, 20 listopada 2007 http://www.rp.pl/artykul/70340.html

„Połączył w sobie cechy największych ludzi. Głowę nosił pochyle jak Aleksander, grzebał ciągle we włosach jak Cezar, kawę pił jak Leibnitz, a gdy usiadł w wygodnym fotelu, zapominał o jedzeniu i piciu jak Newton. Perukę nosił jak dr Johnson i jak Cervantes miał stale otwarty rozporek.”

Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799) pisarz niemiecki, aforysta