„Sens ludzkiej miłości tkwi w uzasadnieniu i zbawieniu indywidualności przez ofiarę z egoizmu.”

„Pewien mój znajomy, który jest prostym stolarzem, powiedział mi: Między poszczególnymi ludźmi są naprawdę małe różnice, jednak te małe różnice są bardzo ważne. W tym rozróżnieniu tkwi istota rzeczy. Znaczenie indywidualności.”

William James (1842–1910) filozof i psycholog amerykański

„Nie wątpić, w sens ofiary wierzyć
Jest rzeczą łatwą – bywa wielką.”

Jacek Kaczmarski (1957–2004) polski bard, poeta i prozaik

„Są dwa syndromy prawdziwej miłości: bezinteresowność i ofiara.”

Aleksander Fedorowicz (1914–1965) polski duchowny katolicki

„Prostytutki to ludzkie ofiary złożone na ołtarzu monogamii.”

Arthur Schopenhauer (1788–1860) filozof niemiecki

„Żyjemy w epoce NEO-egzystencjalnej – w epoce, w której ludzka egzystencja opiera się na Narcyzmie, Egoizmie i Onanizmie.”

Marcin Pietraszek (1979)

„Polak może wierzyć, że jeśli zginie za Ojczyznę, będzie zbawiony. Dla Czecha życie doczesne jest jedynym, jakie ma. Potem nie będzie nic. W tej sytuacji inaczej podchodzi się do ofiary z życia.”

Mariusz Szczygieł (1966) dziennikarz polski

„Główny fałsz i zło egoizmu tkwi nie w absolutnej samoświadomości i samoocenie podmiotu, a w tym, że słusznie przypisując sobie absolutne znaczenie, człowiek niesłusznie odmawia innym tego samego znaczenia.”

Władimir Sołowjow (1853–1900) rosyjski teolog i poeta

„Nie ma innej drogi do radości, niż ofiara i krzyż, bo one są świadectwem miłości.”

Aleksander Fedorowicz (1914–1965) polski duchowny katolicki

„Wszechświat powstał jako dar miłości wewnątrz Trójcy Świętej. Cała historia materii była przygotowaniem sceny dla aktu tej miłości, może jednego z wielu; cała ewolucja była przygotowaniem człowieczeństwa dla Syna Bożego, czyli materiału ofiary płynącej z tej miłości. Cały też jego sens to nasz udział w tej miłości. Wszystkie realia naszego życia, nasze sprawy i okoliczności mają wartość tylko jako język, którym tę miłość można wyrazić. Inaczej nie mają więcej sensu niż go ma w oczach człowieka bieganina mrówek po piasku – choćby nawet mrówkom wydawała się strasznie ważna.”

Małgorzata Borkowska (1939) polska benedyktynka i pisarka