„A życie sobie płynie jak gdyby nigdy nic.
W przyrodzie nic nie ginie – to taki stary wic.”

„Tylko „nic” w przyrodzie nie ginie. Wszystko inne tak.”

Stefan Pacek (1938)

„Bez żagli, bez wioseł, a płynie nam to życie.”

Antoni Regulski

„Zanurzał się pieśnią w otchłań,
Do dna początku świata;
Tak nie śpiewają dzieci
Ani ludzie dorośli.
Śpiewał, że czas w przyrodzie ginie nie mając siły,
Lecz jest niszczącą potęgą
Dla samotnego człowieka.”

Elias Lönnrot książka Kalevala

„Życie jest jak woda, która wysycha na słońcu – płynie szybko, a słońcem jest rozkosz, która życie wysusza.”

Tales z Miletu (-624–-547 p. n. e.)

„Me życie jest cieniem, me życie jest chwilką, co ciągle ucieka i ginie.”

Teresa z Lisieux (1873–1897) francuska zakonnica, święta Kościoła katolickiego

„Życie ludzkie płynie na dwojgu skrzydłach: jednym z nich jest pamięć, a drugim zapomnienie.”

Antoni Lange (1862–1929) polski poeta, dramatopisarz i powieściopisarz okresu Młodej Polski, także poliglota i tłumacz

„Życie po prostu jest. Trzeba płynąć wraz z nim.”

Jerry Brown (1938) amerykański polityk

„Stary Sandomierz z wyniosłymi szczyty
Ginie przed okiem, w cień nocy spowity,
Tylko u jego stóp rozległe błonie
Mnogością ognisk w czarnych mrokach płonie.
A po spokojnej modrej Wisły toni,
Od gorejącej ogniskami błoni
Wrzaski jak wycia cmentarnych straszydeł,
Z szumem jak łopot nietoperzych skrzydeł,
Zmieszane z koni powiązanych rżeniem,
Płyną, nadbrzeżną gąszcz przejmując drżeniem.”

Ferdynand Kuraś (1871–1929) polski poeta ludowy, pamiętnikarz i publicysta

„(…) życie miało płynąć gładko, bez wysiłku. Wśród WTS-ów. Wszyscy Tacy Sami. Wśród WTS-ów można czuć się bezpiecznie. Pewnie.”

Erica Spindler (1957)