„Samotność ma to do siebie, że najpierw boli, a potem człowiek zaczyna ją cenić.”

„Cywilizacja zaczyna się od tego, co najistotniejsze. Jest ona najpierw w człowieku ślepym pragnieniem ciepła. Potem człowiek, błądząc, odnajduje drogę prowadzącą do ognia.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

„Czasem się śmieję, że jestem najpierw człowiekiem, potem filozofem, a dopiero potem księdzem.”

Józef Tischner (1931–2000) filozof polski, ksiądz katolicki

„Najpierw urządźcie tak wszystko, by każdy człowiek był potrzebny, a dopiero potem go płódźcie.”

Fiodor Dostojewski książka Biesy

„Prawdziwa samotność zaczyna się od chwili, kiedy człowiek nie może już dłużej znieść własnego towarzystwa.”

Jacek Wejroch (1929)

„Co on wie o samotności? Nie o takiej samotności, kiedy potrzebujesz pogadać, a wszyscy są zajęci albo kiedy żona jest na konferencji, ale o samotności, gdy wszystko cię boli, gdy czujesz, że atomy twojego ciała odczepiają się od siebie, a ty rozpuszczasz się w jednej wielkiej Nicości. Musisz krzyknąć, żeby usłyszeć, że wciąż żyjesz. O takiej samotności, kiedy nikogo by nie obeszło, gdybyś zniknął.”

Mats Strandberg (1976)

„Dopiero w samotności człowiek jest naprawdę sobą.”

José Ortega y Gasset (1883–1955) filozof i eseista hiszpański

„Im lepiej człowiek zna siebie, tym krytyka mniej boli (…).”

Magdalena Lamparska (1988) polska aktorka

„Marzyłem o wieku Rycerzy, silnych i szlachetnych, którzy najpierw odnoszą zwycięstwo nad sobą, a dopiero potem nad innymi.”

Léon Degrelle (1906–1994) belgijski polityk faszystowski

„Inteligentny człowiek, będąc w obcym mieszkaniu, powinien najpierw obejrzeć książki, a potem dopiero resztę.”

Siergiej Łukjanienko (1968) rosyjski pisarz