„Premier umiera stojąc! Znajdę w sobie dość siły, żeby utrzymać się na nogach przez tę chwilę.”
Pierre Laval (1883–1945) polityk francuski
15 listopada 1945
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 286.
„Premier umiera stojąc! Znajdę w sobie dość siły, żeby utrzymać się na nogach przez tę chwilę.”
Pierre Laval (1883–1945) polityk francuski
15 listopada 1945
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, op. cit., s. 286.
„Jeśli zwyciężymy, znajdę wiele takich u Rzymian; jeśli przegramy, nie chcę uciekać.”
Spartakus (-109–-71 p. n. e.) Przywódca powstania niewolników
zabijając mieczem swego konia przed daniem sygnału do decydującej bitwy nad rzeką Silarus.
Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 407.
Sorajja Esfandijari Bachtijari (1932–2001) księżniczka Iranu
Wytrzeszczonymi oczami przeszukiwałam widnokrąg. Z szachem kojarzyło mi się jeszcze tamto święto, jego wesele z księżniczką Fawzią, gdy całe miasto było oświetlone, a moja piastunka trzymała mnie za rękę. Sztuczne ognie i masy ludzi, którzy w szale radości fetowali parę cesarską… I naturalnie barany, które szlachtowano.
Źródło: Ulrike Grunewald, Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę, wyd. Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371836824, tłum. Roman Niedballa, s. 107–108.
Hannibal (-247–-183 p. n. e.) kartagiński dowódca wojskowy
słowa przypisywane Hannibalowi przed śmiercią samobójczą.
Jean-Bédel Bokassa (1921–1996) dyktator Republiki Środkowoafrykańskiej
Źródło: Riccardo Orizio, Diabeł na emeryturze. Rozmowy z siedmioma dyktatorami
Robert Byrd (1917–2010) amerykański polityk Partii Demokratycznej, senator
senator Byrd, jeden z głównych i najwcześniejszych przeciwników zagranicznej polityki prezydenta Busha, tak zakończył swoje przemówienie, w którym oskarżył Busha i manipulowanie faktami i porażkę jego polityki. Było to nawiązanie do baśni Hansa Christiana Andersena.
Quid est imperatori cum ecclesia (łac.)
w 347 r., po krwawych represjach jakie spotkały donatystów ze strony władzy rzymskiej (cesarza Konstansa I, syna cesarza Konstantyna).
Źródło: Ewa Wipszycka, Kościół w świecie późnego antyku, Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2014, s. 145.
„Nie ma nic pospolitszego nad sny cesarzów.”
Zbigniew Herbert (1924–1998) polski poeta
Źródło: Sen cesarza
„Jest mi to obojętne, byleby został cesarzem.”
Agrypina Młodsza (15–59) cesarzowa rzymska
dowiedziawszy się z przepowiedni, że zginie z rąk swego syna.
Źródło: Wojciech Kalwat, Plotki z brodą, „Mówią Wieki”, wrzesień 2012, s. 64.