„Przebaczenie to jest proces. Proces dotyczący dwóch stron. I tego, który przebacza, i tego, któremu się przebacza. Tego, któremu się przebacza, bo to wymaga od niego rozliczenia się ze sobą.”

—  Bronisław Wildstein

Źródło: Trzech kumpli http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/4222826, 2008

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
przebaczenie, proces, rozliczyć
Bronisław Wildstein Fotografia
Bronisław Wildstein13
dziennikarz polski 1952

Podobne cytaty

„Przebaczenie – to oznaka jawna obojętności. Kto kocha – ten nie przebacza nigdy.”

Bolesław Szczęsny Herbaczewski (1875–1943)

Jean-Paul Sartre Fotografia

„Człowiek nie jest nigdy tak piękny jak wtedy, gdy prosi o przebaczenie lub gdy sam przebacza.”

Jean-Paul Sartre (1905–1980) powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof francuski, noblista

John Gray (terapeuta) Fotografia

„Równie ważna jak przebaczanie jest umiejętność przepraszania. Stanowią one dwa skrzydła miłości. Jedno i drugie wymaga czasu. Zawsze gdy związek przeżywa kryzys, działają w nim dwie przeciwne siły. Osoba, która popełnia błąd, musi go dostrzec, jej partner zaś musi starać się przebaczyć. Rany goją się skuteczniej, gdy w procesie leczenia uczestniczą obie strony.
Trudno zapomnieć błąd, gdy małżonek nie przeprasza i nie próbuje go poprawić, trudno też przyznać się do winy i ją naprawić, jeśli partner nie przebacza. Nierozsądne jest oczekiwanie, że druga osoba nigdy nie zawini i tak samo bezsensowne jest założenie, że wszystko można łatwo puścić w niepamięć. Wcale tak nie jest. Nieraz wymaga to wielu miesięcy, a nawet lat.”

John Gray (terapeuta) (1948) Brytyjski filozof, prof. My\x9cli Europejskiej w London School of Economic

Zakochani Marsjanie i Wenusjanki

Jan Paweł II Fotografia

„Modlę się za brata, który mnie zranił, a któremu szczerze przebaczyłem.”

Jan Paweł II (1920–2005) papież, święty Kościoła katolickiego

przemówienie w szpitalu po zamachu na placu św. Piotra (13 maja 1981).

Karol Marks Fotografia

„Ukształtowanie społecznego procesu życiowego, czyli materialnego procesu produkcji, wtedy dopiero zrzuci z siebie zasłonę z mistycznych mgieł, gdy stanie się dziełem swobodnie zrzeszonych ludzi i znajdzie się pod ich świadomą, planową kontrolą – co jednak wymaga takiej materialnej podstawy społeczeństwa, czyli szeregu materialnych warunków bytu, które ze swej strony są samorzutnym wytworem długiego i bolesnego rozwoju dziejowego.”

Karol Marks książka Kapitał

Kapitał (1867)
Źródło: tom I, rozdz. I, 4

Ernst Cassirer Fotografia

„Pamięć symboliczna jest to proces, dzięki któremu człowiek nie tylko powtarza swe przeszłe doświadczenia, ale także doświadczenia te rekonstruuje. Wyobraźnia staje się niezbędnym elementem prawdziwego przypomnienia.”

Ernst Cassirer (1874–1945) niemiecki filozof

Esej o człowieku (1944)

Kazimierz Kutz Fotografia

„Coraz więcej ludzi odchodzi z Kościoła, społeczeństwo się laicyzuje, choć to na razie proces ukryty, a drastyczna sprawa ks. Zaleskiego, któremu zamknięto usta, może właśnie wymusić na ludziach przyspieszenie decyzji światopoglądowej, której sami się jeszcze nie spodziewają. Taki proces dojrzewania społecznego musi prowadzić do myślenia lewicowego.”

Kazimierz Kutz (1929–2018) polski reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny; działacz polityczny i senator RP

Źródło: Bunt zmiecie Kaczyńskich, „Przegląd” nr 23 (335)

„O ile może być zrozumiałe, że występują o rewizję procesów ci, których skazano pod zarzutem kolaboracji z Niemcami, co dotyczy wielu byłych AK-owców, o tyle nonsensem byłoby występowanie z takimi wnioskami ze strony tych, których skazano za opór wobec stalinowskiej dyktatury. Naraziłbym się na śmieszność, gdybym choćby pod słusznym pretekstem, że proces był sfingowany, występował z tezą, że nie byłem przeciwnikiem systemu.”

Ludwik Cohn (1902–1981)

w 1956 r., gdy zaproponowano mu, by złożył wniosek do sądu o rehabilitację. (Cohn był skazany pod koniec lat 40. w procesach stalinowskich).
Źródło: Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Wolność to było wyjście z kryminału, „Gazeta Wyborcza”, 26 września 2011.

„Uwaga krytyków skupia się niemal wyłącznie na gotowym filmie i ta decyzja metodologiczna sprawia, że ignorują oni proces twórczy poprzedzający zdjęcia, w tym punkt wyjścia i długotrwały, ewolucyjny proces, któremu podlega (…) scenariusz. Recenzje pisane są zatem bez analizy tekstu, a mimo to oceniają zarówno scenariusz, jak reżyserię.”

Ugo Pirro (1920–2008)

Źródło: Maciej Karpiński, Niedoskonałe odbicie. Warsztat scenarzysty filmowego, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2006, s. 16.

Pokrewne tematy