„Terminem „sentymentalizm” określamy prąd literacki, będący jednym z głównych, obok klasycyzmu, zjawisk literackich epoki oświecenia w Polsce.”

—  Teresa Kostkiewiczowa

Sentymentalizm (1977)

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia
Tematy
główny, epoka, termin, zjawisko, prąd
Teresa Kostkiewiczowa Fotografia

Podobne cytaty

„Istnieją dwa podstawowe sposoby porządkowania zjawisk literackich. Pierwszy z nich, oparty na generacyjnym modelu opisu dynamiki przemian historycznoliterackich, postrzega proces literacki przez pryzmat socjologicznej „zmiany pokoleniowej”.(…) Drugi sposób opisu i porządkowania zjawisk literackich odwołuje się do kategorii poetologicznych i opiera się na śledzeniu ewolucji form literackich.”

Tomasz Kunz (1969)

Źródło: Modernizm jako przestrzeń interpretacji. Z dodaniem kilku uwag o nieoczywistych powinowactwach dwóch polskich poetów współczesnych, „Dekada Literacka” 2008, nr 2-3 (228–229)

Paul Cézanne Fotografia

„Artysta powinien gardzić sądem, który nie opiera się na rozumnej obserwacji zjawisk. Powinien obawiać się nastroju literackiego…”

Paul Cézanne (1839–1906) malarz francuski

„Człowiek odarty ze swej godności, jaką miał w epoce renesansu czy klasycyzmu wieku Oświecenia, przestał być tematem obrazu. Jeśli się ukazuje, to w postaci nieindywidualnej, pozbawiony swych cech rozpoznawczych, automatyczny albo storturowany.”

Marek Żuławski (1908–1985)

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_zulawski_marek

Chuck Palahniuk Fotografia

„Okres Oświecenia to już przeszłość. Teraz żyjemy w epoce Oszustwienia.”

Chuck Palahniuk (1962)

Udław się (2001)

„Barok jest nazwą (…) stylu, to znaczy pewnego swoistego ukształtowania językowych struktur literackich i, mówiąc o baroku, musimy za punkt wyjścia wziąć (…) właściwości tych struktur, mówiąc inaczej, pewne zjawiska stylistyczne.”

Wiktor Weintraub (1908–1988)

O niektórych problemach polskiego baroku (1960)

Paul Hazard Fotografia

„Światło, oświecenie, oto dewiza, którą wypisywali na sztandarach [przedstawiciele tej epoki], po raz pierwszy bowiem w historii epoka sama wybierała sobie imię.”

Paul Hazard (1878–1944) francuski historyk literatury

Myśl europejska w XVIII wieku od Monteskiusza do Lessinga (1946)

„Sentymentalizm (…) koresponduje z myślą filozoficzną, dla której głównym przedmiotem obserwacji i dociekań jest człowiek jako podmiot poznający świat oraz problemy stosunków i więzi międzyludzkich.”

Teresa Kostkiewiczowa (1936)

Sentymentalizm (1977)

„Mafia to ucisk, chciwość, nielegalne bogacenie się, wpływy i hegemonia ponad i przeciwko wszystkim. I nie jest to bynajmniej pojęcie abstrakcyjne ani stan umysłu, ani też termin literacki… Jest to organizacja przestępcza kierująca się w swoich działaniach niepisanymi, ale żelaznymi i nienaruszalnymi regułami… Mit o dzielnym i wspaniałomyślnym "człowieku honoru" musi zostać obalony, ponieważ mafioso jest jego absolutnym zaprzeczeniem.”

Cesare Terranova (1921–1979)

Źródło: Lauren Carter, Najgroźniejsi gangsterzy w historii, MUZA SA, Warszawa 2008, ISBN 978-83-7495-509-6, tłum. Barbara Gutowska-Nowak, s. 8.

„10 przykazań bywa przedstawiane jedynie jako nakazy i zakazy ograniczające człowieka. A jest dokładnie przeciwnie! To co zniewala człowieka, przedstawiane jest jako korzystanie z ludzkiej wolności! To dokładnie ta sama metoda, która jest stosowana do epok historycznych. Epoka, kiedy to nie było zasadniczego postępu ludzkiego ducha, bierze swoją nazwę od światła. A „oświecenie” to paradoksalnie najciemniejsza epoka. Nawet w Wielkiej Encyklopedii Francuskiej nie odnajdujemy hasła „duch”. Natomiast epoka w historii cywilizacji zachodniej najbardziej dynamiczna, najświatlejsza, jaką jest wiek XIII, jest określana jako okres „mroków średniowiecza”, saecula obscura. Ojciec kłamstwa działa. Nie wolno się na to nabierać.”

Roman Kneblewski (1952)

Źródło: Łukasz Karpiel, Nie zamykajmy sobie drogi do zbawienia http://www.pch24.pl/nie-zamykajmy-sobie-drogi-do-zbawienia,2453,i.html, pch24. pl, 11 maja 2012.

Paweł VI Fotografia

„Tracimy język wieków chrześcijaństwa. Stajemy się jakby intruzami i dyletantami w literackim gmachu tekstów sakralnych. Przy okazji żegnamy się w jakimś sensie z tym niezrównanym, cudownym zjawiskiem artystycznym i duchowym, jakim jest śpiew gregoriański. Mamy powody, by odczuwać żal, a nawet by się martwić. Bo czymże zastąpimy ten anielski język? Zaiste, wielka jest cena tej ofiary.”

Paweł VI (1897–1978) papież

Źródło: Romano Amerio, Iota Unum. Analiza zmian w Kościele katolickim w XX wieku, Wydawnictwo Antyk, 2009, s. 723.

Pokrewne tematy