„W Papui-Nowej Gwinei dzieci nosi się w pozycji pionowej, zwrócone twarzą do przodu. Widzą to samo, co matka albo ojciec. W ten sposób mają wrażenie panowania nad światem. Od kiedy potrafią chodzić – biegają swobodnie, jedzą w tej samej chacie, w której wieczorami się bawią. Są znacznie bardziej niezależne od swoich rodziców niż dzieci Zachodu.(…) Są zręczniejsze w rozmowach z rodzicami. Są dojrzalsze i szybsze. Nie przechodzą kryzysu wieku dojrzewania.”

Źródło: rozmowa Jorga Hantzschela, Papuas mówi „pas”, „Süddeutsche Zeitung”, tłum. „Forum”, 10 grudnia 2012.