„Wychodzimy z zimy trochę bladzi
Trochę jakby z zaspy zamyślenia”

— Adam Ziemianin

piosenka śpiewana przez zespół Wolna Grupa Bukowina.
Źródło: Wychodzimy z zimy

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

zima, zamyślenie

Adam Ziemianin Fotografia

Adam Ziemianin13

polski poeta 1948

Podobne cytaty

„Daj mi trochę ciepła
okryje się nim jak płaszczem
zarzuć mi ramiona na szyję
i z pocałunków upleć szal
– bo przecież znowu będzie zima”

Lesław Falecki (1951)

Źródło: Powaleni przez wiatr

„W Wielkanoc zazwyczaj jeszcze trochę trzyma zima, choć czuje się już przedsmak wiosny. Kwitną łąki zawilców, wyjątkowe zjawisko w polskiej przyrodzie.”

Irena Eris (1950) polska farmaceutka, przedsiębiorca

Źródło: „InStyle”, 4/2010

„Teraz dotykasz niewidzialnego, choć teraz to tylko twój policzek, którego dotykasz opuszkami palców, jakby swędziała cię skóra, albo w geście zamyślenia.”

Piotr Siwecki (1971)

Naiwność

„Odezwała się w zamyśleniu:
– Tata też chyba chciał syna.
– Nie po tym, jak cię zobaczył.”

Charlotte Armstrong (1905–1969)

Gorzka czekolada (1948)

„Czy życie jest po śmierci?
– Pytasz w zamyśleniu.
A czy życie naprawdę
Jest po urodzeniu?”

Antoni Marianowicz (1924–2003) polski pisarz, tłumacz i satyryk

Źródło: Życie (tomik Maksymy i minimy)

„Wiosna jest rozpuszczaniem zimy.”

Ludwik Jerzy Kern (1920–2010) polski poeta i satyryk

„Jeden bałwan zimy nie czyni.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta

Parada paradoksów (1985)

„Była zima i śnieżyca dostawała histerii.”

Ryszard Smożewski (1930–2008)

Stróż z kopalni <br class="br">Źródło: „Życie Literackie” nr 36, 2 września 1956, s. 4 http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=14826

„Ta twarz zza okna – z liści i połączonych ze sobą gałęzi, zielona na wiosnę, potem żółknąca i czerwieniąca się, jakby zrobiła coś, czego powinna się wstydzić, rozgadana, kiedy padał deszcz – była jedynym, pewnym człowiekiem, na którego mogliśmy liczyć. To nic, że zimą odchodziła, nie wiadomo gdzie, zostawiając czaszkę czarnych gałęzi. Nie wiadomo po co odchodziła. Zostawaliśmy na te sztywne i zimne miesiące sami jak palec… Źle nam było z zimą i zimie też z nami nie najlepiej pewnie było, kto to wie. Jednak najbardziej podczas zimy doskwierał mnie i Pliplokowi brak znajomej i bliskiej nam twarzy, która już od przedwiośnia codziennie aż do późnej jesieni czekała pomiędzy gałęziami i jakoś dziwnie, zielono uśmiechała się do nas, wystraszonych nastaniem poranka, którego się baliśmy. Jakby nam chciała dodać otuchy i zupełnie tak, jakby wszystko o nas wiedziała. Nawet to, czego my o sobie nie mogliśmy, z braku refleksji nad sobą, domyślać się i wiedzieć.”

Stefan Szczygłowski (1952)

Źródło: pl. iplok (2005)

„Zima jest piękna do pewnego stopnia… Celsjusza.”

Tadeusz Gicgier (1927–2005)

Pokrewne tematy