„Dopóki człowiek żyje, dopóty jest nadzieja.”

„Co dzień umierał po trochu, lecz jakże pragnął zatrzymać swoje cierpienie. Człowiek żyje dopóty, dopóki cierpi.”

Graham Greene (1904–1991) angielski powieściopisarz i dramaturg

„Dopóki nie jesteś jak skała wapienna – dopóty jesteś człowiekiem.”

Mieczysław Maliński (1923–2017) polski duchowny katolicki, biograf Jana Pawła II

„Człowiek dopóty pozostaje młody, dopóki zdolny jest przyjmować nowe zwyczaje i znosić przeciwności.”

Marie von Ebner-Eschenbach (1830–1916) pisarka austriacka

„Nie żyj tak, jakbyś miał żyć lat dziesięć tysięcy. Los wisi nad tobą. Dopóty żyjesz, dopóki można, bądź dobry.”

Marek Aureliusz (121–180) cesarz rzymski

„Dopóki jest ciasto, jest nadzieja. A ciasto jest zawsze.”

Dean Koontz (1945) pisarz amerykański

„Nie wolno tracić nadziei, dopóki człowiek żyje z człowiekiem.”

Karl Jaspers (1883–1969) niemiecki psychiatra i filozof

„Nie ma takich chmur, które się nie rozchodzą. Dopóki człowiek żyje, oczywiście…”

Elżbieta Jackiewiczowa (1902–1976) polska powieściopisarka, publicystka, pedagog

„Dopóki człowiek może jeszcze widzieć, dopóki człowiek może jeszcze słyszeć, dopóki może jeszcze mówić, myśleć, czuć, żyje w kręgu stworzenia i jest jego częścią. Świat nie jest pusty i martwy, jeśli spośród wszystkich zmysłów istnieje choćby tylko jeden.”

Hans Hellmut Kirst (1914–1989) pisarz niemiecki

„Wydźwięk moich dramatów bywa pesymistyczny i sytuacja moich bohaterów często jest beznadziejna, ale zawsze zostawiam widzowi wskazówkę: Myśl o swoim losie, zastanów się nad nim, bo największa beznadzieja jest wtedy, kiedy człowiek zupełnie przestaje myśleć. Dopóki go coś boli, dopóki ma wątpliwości, to jest nadzieja. A jej nie można nikogo pozbawiać.”

János Háy (1960)