„Nie ma nic bardziej samotnego niż smutek.”

„Ale – jak wiele lat później powiedziała Franny – „miły smutek” po prostu nie istnieje; smutek z definicji nie bywa miły.”

John Irving książka Hotel New Hampshire

„Uważajcie na smutek. To wada.”

Gustave Flaubert (1821–1880) powieściopisarz francuski

„Smutek szuka przyjaźni.”

Jan Twardowski (1915–2006) poeta polski, duchowny katolicki

„Siostrą rozkoszy jest smutek.”

Ezop (-620–-564 p. n. e.) grecki bajkopisarz

„Smutek zawiniony to ten, który wynika z niemożności wytrzymania rzeczy i krzyży. Tych pierwszych ludzkich, drugich – nadprzyrodzonych. Smutek grzeszny to pragnienie uciechy, bogactw, pragnienie, które nie jest zaspokojone i was zasmuca, lub pragnienie, które po zaspokojeniu rodzi w was jeszcze większy smutek niż wcześniej, bowiem płacze w was sumienie. To jest smutek, który ja potępiam.”

Maria Valtorta (1897–1961) włoska pisarka

„Smutek od ludzi pochodzący, szaleje po świecie, smutek, który od Boga pochodzi, wraca do Boga modlitwą pięknych czynów.”

Narcyza Żmichowska (1819–1876) polska poetka

„Smutek to najgorsza pora dnia.”

Pola Gojawiczyńska (1896–1963)

„Smutek kochanków jest pełen rozkoszy.”

Monteskiusz (1689–1755) francuski filozof i pisarz

„Istnieje tylko jeden smutek, nie być świętym.”

Léon Bloy (1846–1917)