„(…) obok szopy z wdziękiem stada buhajów przebiegła kompania rozwścieczonych herbowych brytanów.”

— Jacek Komuda

Banita (2010)

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 21 maja 2020. Historia

Tematy

szopa, kompania

Jacek Komuda Fotografia

Jacek Komuda5

polski pisarz 1972

Podobne cytaty

„Kim, u diabła, jesteście? – zapytał ochrypłym szeptem. – Czarna Kompania, Chłop. Czarna Kompania. Nie wiem, jak mu się to udało, ale pobladł jeszcze bardziej.”

Glen Cook (1944) pisarz amerykański

Cień w ukryciu (1984)

„Cała kompania ma obowiązek utrzymywać swoje strzelby, pistolety i kordy w czystości i gotowości bojowej.”

Bartholomew Roberts (1682–1722)

punkt V
Kodeks piracki

„Od chwili tej do końca świata
… w pamięci ludzkiej będziemy żyć:
my wybrańców garść,
… kompania braci”

William Shakespeare Henryk V

Źródło: Henryk V

„A w starym szambie za szopą ogrodnika jakiś młody chłopak taplał się w wodzie.
No… w każdym razie się taplał.”

Terry Pratchett książka Straż nocna

Straż nocna (2002)

„Pewnego zimowego poranka maszerowaliśmy w mundurach na studenckie ćwiczenia wojskowe. Nagle zza rogu tuż obok Opery wyjechał peugeot, z którego wysiadła obsypana płatkami śniegu piękna jak sen czarowny Olga Sawicka. Na jej widok dowodzący nami major wydał komendę: kompania – padnij! W jednym momencie bractwo runęło przed artystką w zaspy śniegowego puchu, a zaskoczona gwiazda oniemiała z dumy i zachwytu.”

Sławomir Pietras (1943)

Wejście dla artystów (rubryka felietonowa w tygodniku „Angora”)
Źródło: Już Cię więcej nie zobaczę…, „Angora” nr 16 (1296), 19 kwietnia 2015, s. 9.

„W końcu jesteśmy Brytyjczykami, jesteśmy wynalazcami dosłownie wszystkiego. Więc teraz czas na wysławienie samych siebie, czas wyjść z naszych szop i uwolnić się z tej przepaści zaciemnionej przez perwersyjnych niemieckich naukowców.”

James May (1963) brytyjski dziennikarz, prezenter telewizyjny

„I tak jak gabinet w niczym nie przypominał gabinetu, człowiek za stołem w niczym nie przypominał wykładowcy uczelnianego: zmierzwiona szopa czarnych włosów, łobuzerski błysk w zielonym oku zwieńczonym krzaczastą, skrzywioną nieco ironicznie brwią i skórzana łatka w miejscu, w którym powinno się znajdować drugie oko. Widoczna część ubioru (surdut z szarego jedwabiu z czarnymi lamówkami) tylko wzmagała zdumienie Aleksandra. Nie, ten człowiek absolutnie nie wyglądał na wykładowcę: jego miejsce było w jakiejś portowej tawernie sprzed dwóch stuleci, z fajką z jasnego drewna w zębach. Stałby obok butelki rumu i zabawiał publiczność krwawymi opowieściami o piratach…”

José Antonio Cotrina (1972)

Między wierszami

„Roi się od wyrazów pochodzenia łacińskiego, niemieckiego, węgierskiego, tureckiego, słowiańskiego. Stanowią one chyba jedną trzecią zasobów leksykalnych. A używa się ich bez potrzeby, ale z żądzy nowości i dla zwrócenia na siebie uwagi. Za przykład niech posłużą: konfident, honor, egzekwować, kompania, a także wiele terminów z tureckiego, tatarskiego oraz węgierskiego.”

Grzegorz Knapski (1561–1639) polski językoznawca i duchowny

Źródło: Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa 1976

„(…) no więc poszło od tego, jak Rafe Haley zaczął przez okno szopy podglądać Małego Sama. A potem chodził i opowiadał, że Mały Sam ma trzy głowy czy coś w tym rodzaju. Nie można wierzyć w ani jedno słowo z tego, co opowiadały chłopaki Haleyów. Trzy głowy! Przecież to wbrew naturze, no nie? Każdy wie, że Mały Sam ma tylko dwie głowy i nigdy nie miał więcej.”

Henry Kuttner (1915–1958) amerykański pisarz science-fiction

Źródło: Profesor opuszcza scenę

„Jedynymi dziedzinami, w jakich kompania akcyjna może, jak się zdaje, pomyślnie działać bez przywileju wyłączności, są te dziedziny, gdzie wszystkie czynności można sprowadzić do rutyny, czyli takiej jednolitości metody działania, która nie dopuszcza żadnych lub prawie żadnych odstępstw. Do tych dziedzin należą: po pierwsze – bankowość, po drugie – ubezpieczenia od ognia, ryzyka morskiego i konfiskaty w czasie wojny, po trzecie – budowa i utrzymanie żeglownego kanału, po czwarte wreszcie – budowa i utrzymywanie wodociągów miejskich.”

Adam Smith (1723–1790) brytyjski myśliciel

Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów
Źródło: przeł.B. Jasińska, PWN, Warszawa 1954.

Pokrewne tematy