„Człowiek tylko rośnie szybko, ale dorasta powoli.”

„Może jak człowiek dorasta bez ojca, to gotów jest wszystko kupić.”

Camilla Läckberg (1974) szwedzka pisarka

„Człowiek najprawdopodobniej rodzi się z długiem, którego nigdy nie może spłacić, niezależnie od tego, jak bardzo się stara, bo dług ten ciągle rośnie. Człowiek zawsze zawdzięcza coś innym. Jeśli zignoruje ten dług, to powoli zatruwa sobie duszę. Jeśli zaczyna go spłacać, to w rezultacie powoduje tylko zwiększenie zadłużenia. Ale to, co potrafi dać, jest miarą jego człowieczeństwa.”

Julius Döpfner (1913–1976) niemiecki duchowny katolicki, kardynał

„Człowiek najprawdopodobniej rodzi się z długiem, którego nigdy nie może spłacić, niezależnie od tego, jak bardzo się stara, bo dług ten ciągle rośnie. Człowiek zawsze zawdzięcza coś innym. Jeśli zignoruje ten dług, to powoli zatruwa sobie duszę. Jeśli zaczyna go spłacać, to w rezultacie powoduje tylko zwiększenie zadłużenia. Ale to, co potrafi dać, jest miara jego człowieczeństwa.”

John Steinbeck (1902–1968) pisarz amerykański, noblista

„Człowiek to urodzone dziecko: jego siła polega na tym, że rośnie.”

Rabindranath Tagore (1861–1941) poeta i prozaik indyjski

„Uczę się ciebie, człowieku.
Powoli się uczę, powoli.
Od tego uczenia trudnego
Raduje się serce i boli.”

Jerzy Liebert (1904–1931) polski poeta

„Często człowiek człowiekowi nie dorasta do pięt, a potrafi mu wejść na głowę!”

Tomasz Wargala (1976)

„W człowieku odkrywamy oblicze – długo i powoli.”

Cezary Leżeński (1930–2006) pisarz i dziennikarz polski

„Ktokolwiek tylko rodził się człowiekiem,
Równo w nim rośnie utrapienie z wiekiem.”

Elżbieta Drużbacka (1695–1765)

„Dlaczego człowiek umiera, skoro w jego ogrodzie szałwia rośnie?”

Andrzej Czesław Klimuszko (1905–1980)