„Prawdziwą twarz mężczyzny poznaje się dopiero wtedy, kiedy się z nim zrywa.”

„(…) ludzi poznaje się dobrze dopiero wtedy, kiedy się z nimi raz porządnie pokłóciło. Dopiero potem można oceniać ich charaktery.”

Anne Frank (1929–1945) Żydówka, autorka dziennika

„Może każdy człowiek zrywa kolejne warstwy, jedną za drugą, ale nigdy nie odsłania prawdziwej twarzy, która staje się coraz mniejsza i mniejsza, aż w końcu w ogóle znika.”

Janet Fitch (1955)

„Naprawdę poznajemy człowieka dopiero po jego śmierci.”

Pitagoras (-585–-495 p. n. e.) grecki matematyk i filozof,

„Prawdziwego mężczyznę poznaje się po kobiecie.”

Władysław Grzeszczyk (1935) polski aforysta

„Prawdziwą miłość poznaje się nie po jej sile, lecz po czasie jej trwania.”

Robert Poulet (1893–1989)

„Przyjaźń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.”

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) francuski pisarz i poeta, lotnik

„Prawdziwego mężczyznę poznaje się nie po tym, jak zaczyna, ale jak kończy.”

Leszek Miller (1946) polityk polski, premier

„Często człowiek, jeśli patrzy uważnie, poznaje siebie już po twarzy lokaja u drzwi.”

Franz Kafka (1883–1924) pisarz austriacki pochodzenia żydowskiego

„Mężczyzna, kochając, zrywa jeden z tysięcznych kwiatów, którymi jego życie zakwita, kobieta zrywa jedyny. Jego do zawsze kwitnącej róży, ją do aloesu, tylko na pół wieku kwiat wydającego porównać by można.”

Klementyna Hoffmanowa (1798–1845) polska pisarka, pionierka polskiej literatury dziecięcej