„Był człowiek wolny jak duch, był człowiek samotny jak obłok,
zniósł wszystko, co było trzeba, i nic mu się już zdarzyć nie mogło.”

„Nawet człowiek samotny nie mógłby się czuć samotnym bez tła, które tworzą inni ludzie.”

Karol Irzykowski (1873–1944) polski prozaik, dramaturg i krytyk literacki

„Kapłan jest człowiekiem żyjącym samotnie po to, aby inni nie byli samotni.”

Jan Paweł II (1920–2005) papież, święty Kościoła katolickiego

„Człowiek nie jest prawdziwie człowiekiem, jeżeli nie jest wolnym. Nie jest wolnym, jeżeli nie pracuje.”

Raoul Follereau (1903–1977)

„Człowiek stworzony został w ten sposób, aby mógł dźwigać swój krzyż; po to dane mu są silne ramiona. A znieść może on wiele, jeżeli zdolny jest znieść samego siebie.”

Axel Munthe (1857–1949)

„Człowiek może znieść bardzo dużo, lecz popełnia błąd sądząc, że potrafi znieść wszystko.”

Fiodor Dostojewski (1821–1881) pisarz rosyjski

„Człowiek mógłby żyć samotnie przez całe życie. Ale chociaż sam mógłby wykopać swój własny grób, musi mieć kogoś, kto go pochowa.”

James Joyce (1882–1941) irlandzki pisarz

„Jeśli ktoś panu powie, że nie mógł wytrzymać, bo to było ponad jego siły – niech mu pan nie wierzy. Człowiek dostaje tyle, ile może znieść.”

Andriej Siniawski (1925–1997) rosyjski pisarz

„Samotny człowiek uderza z absolutną furią.”

Dylan Klebold (1981–1999) Amerykanin, sprawca masakry w Columbine High School

„Nikt nie jest tak samotny jak człowiek zakochany bez wzajemności.”

Ewa Nowak (1966)