„Moi profesorowie w Warszawie zawsze tłumaczyli, że aktor to takie zwierzę, które powinno być zadowolone z każdego zadania, jakie dostaje. Przez te 25 lat miałem może jedną, dwie role amantów. Pozostałe to postaci charakterystyczne, które zresztą wolałem, bo są znacznie ciekawsze.”

— Michał Kula

Źródło: „Gazeta Wyborcza”, Częstochowa, 9 lutego 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/staramsi.htm

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 4 czerwca 2021. Historia

Tematy

na zawsze, zwierzęta, rola, aktor, profesor, zadanie, zwierzę, mienie, tłumaczenie, warszawa

Michał Kula Fotografia

Michał Kula6

1955

Podobne cytaty

„Przestrzeń, w której funkcjonują role charakterystyczne przeznaczone dla aktorów w moim wieku wyglądających tak a nie inaczej, z pewną nadwagą, powoduje, że spektrum grania jest trochę większe niż dla amantów. Nadchodzi czas, w którym role amantów będą grywali aktorzy charakterystyczni. Skończył się czas identyfikacji z niemrawym pięknem. Za to nastąpił czas identyfikacji z prawdą. Tylko że prawda nie zawsze jest piękna, a jej bohaterowie również.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Angora”, 33/03

„Wolę grać po prostu ciekawe role, tak jak każdy aktor. Wszystko jedno, jaka to jest rola – współczesna, komediowa czy dramatyczna.”

Jolanta Teska (1959)

Źródło: W dręczarium Witkacego, „Teatr” nr 2, 8 marca 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/112549.html

„Nie jestem typem łatwym do obsadzenia. Nie jestem typem amantki. Na aktorów charakterystycznych trzeba mieć po prostu pomysł.”

Edyta Jungowska (1966) aktorka polska

Źródło: Wywiad, 2006 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=30027

„Aktorek charakterystycznych jest znacznie mniej i żeby zagrać w komedii, trzeba mieć to „coś”, specjalne predyspozycje.”

Małgorzata Kożuchowska (1971) aktorka polska

Źródło: „Angora”, 5 kwietnia 2004 http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/nienud.htm

„Wolę grać role charakterystyczne, bo są one bogatsze. A dobre role charakterystyczne są najczęściej rolami negatywnymi. Obszar zła jest bardziej pociągający i pełen tajemnic. Ale dla mnie jako aktora tak naprawdę nie ma znaczenia.”

Krzysztof Globisz (1957) aktor polski

„Gazeta Krakowska”, 2 września 2006 <br class="br">Źródło: Wywiad http://www.teatry.art.pl/!rozmowy/cdzy.htm

„(…) jestem amantką charakterystyczną. Sama wymyśliłam taki termin. Myślałam, że będę aktorką dramatyczną.”

Aldona Jankowska (1964) aktorka polska

Źródło: Bohdan Gadomski, Jestem różowym koniem, „Angora” nr 2, 9 stycznia 2011 http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/108714.html#

„Dzięki Bogu, że jestem aktorką charakterystyczną! A nie na przykład amantką. Bo jako amantka, w moim wieku nie miałabym już nic do roboty… A jaka jestem? Na pewno z odcieniem komedii. Jeśli tylko mogę, bardzo chętnie dodaję do moich ról jakiś komediowy „prztyczek”…”

Bożena Dykiel (1948) aktorka polska

Źródło: Małgorzata Karnaszewska, Bożena Dykiel – Chwytać życie za rogi http://archiwum.nadobre.tvp.pl/18886/bozena-dykiel-chwytac-zycie-za-rogi.html

„(…) jeśli aktorzy chcą się utrzymywać z tego zawodu, to muszą mieć jakieś stałe źródło dochodów, bo wiadomo raz się dostaje rolę, a raz nie. Jedni mają teatr, a ja mam serial.”

Bartosz Obuchowicz (1982) polski aktor

Źródło: wywiad, 2001 http://www.stopklatka.pl/wywiady/wywiad.asp?wi=5448

„Życie ludzkie jest napiętą między tęsknotą i marzeniami struną, która ciągle wibruje. Rolą aktora jest, by wyczuć te wibracje, których zwykle człowiek nie dostrzega. Jestem aktorem, który zbudował swoje własne charakterystyczne oblicze (…). Potrafię mocno zróżnicować role w teatrze i w filmie, role realistyczne i całkowicie fikcyjne. Bardzo przykładam się do każdej roli, ale nie jestem (…) perfekcjonistą. Zawsze zostawiam sobie jakiś margines, zawsze trochę improwizuję.”

Marek Walczewski (1937–2009) polski aktor

Źródło: „Rzeczpospolita”, 4 listopada 1994

„(…) prawda jest taka, że szukając ciekawych propozycji zawsze kieruję się intuicją. Nie stawiam ograniczeń co do gatunku, ważności roli czy charakter postaci.”

Harrison Ford (1942) aktor amerykański

Źródło: Nie jestem typem ryzykanta, „To i Owo” nr 42, 19 października 2010, s. 5.

Pokrewne tematy