„wiatraki kołyszą horyzont
chaty pachną stepem
chatom źle
stoją na palcach o zachodzie ślepe
wspinają się jak konie
za chwilę się pogryzą”

„Wiatraki to skamieniali Donkiszoci.”

Leopold René Nowak (1934)

„Don Kichoci, nie walczcie z wiatrakami!”

Stanisław Jerzy Lec (1909–1966) poeta polski, aforysta

„Zawróciłem w stronę chaty. Musiałem odnaleźć ten przedmiot za wszelką cenę. Lecz ku memu zdumieniu, stanąwszy nad brzegiem polnego urwiska, nie ujrzałem już chaty. W miejscu, gdzie stała jeszcze przed chwilą, rozciągała się pusta, jałowa równia pola; tylko samotny, odarty z liści chochoł leszczyny potrząsał smutno kikutami prętów…”

Stefan Grabiński (1887–1936) polski pisarz, przedstawiciel nurtu grozy w polskiej literaturze międzywojennej

„mrużę oczy. prześwity wśród drzew wyglądają
jak cętki na sierści zwierząt wędrujących do wodopoju.
przez chwilę myślę, że samochód jest wielkim kotem,
który kołysze nas w brzuchu i skrada się ich śladem.”

Katarzyna Zając (1977) polska poetka

„Żeby stać się prawdziwym ateistą, trzeba najpierw być człowiekiem Zachodu.”

Orhan Pamuk książka Śnieg

„W życiu nigdy nie wiadomo, co może się za chwilę stać.”

John Marsden (1950) Pisarz australijski

„Dwór: chata z certyfikatem herbowym.”

Antoni Regulski

„M-3: Chata na lata.”

Tadeusz Fangrat (1912–1993) poeta polski, satyryk, tłumacz literatury węgierskiej

„A mnie się marzy kurna chata.”

Jan Kaczmarek (artysta kabaretowy) (1945–2007) polski artysta kabaretowy, autor piosenek, felietonista