„Rano zdarza mi się płakać, gdy oglądam króliczka Bugsa, naprawdę. Jak na dźwięk oboju w Sztuce fugi.”

— Răzvan Petrescu

A słychać go niemal zawsze, zwłaszcza w wolnych częściach, snuje się spiralnie nasuwając wyobrażenie jakichś kwietnych łąk pełnych delikatnych, białych margarytek, z których Cyganie splatają wianki, aby nazajutrz z wrednym uśmieszkiem sprzedawać je na placach.
W roli Jezusa

Pochodzi z Wikiquote. Ostatnia aktualizacja 22 maja 2020. Historia

Tematy

oglądać, płakać, obój, płacz, radio, dźwięk

Răzvan Petrescu4

1956

Podobne cytaty

„Rano zdarza mi się płakać, gdy oglądam króliczka Bugsa, naprawdę. Jak na dźwięk oboju w Sztuce fugi. A słychać go niemal zawsze, zwłaszcza w wolnych częściach, snuje się spiralnie nasuwając wyobrażenie jakichś kwietnych łąk pełnych delikatnych, białych margarytek, z których Cyganie splatają wianki, aby nazajutrz z wrednym uśmieszkiem sprzedawać je na placach.”

Răzvan Petrescu (1956)

W roli Jezusa

„(…) nie ma nic piękniejszego, niż trwający w nieskończoność dźwięk czy współbrzmienie, że to jest właśnie najgłębsza mądrość, a nie te nasze sztuczki z allegrem sonatowym, fugą, harmonią.”

Wojciech Kilar (1932–2013) polski kompozytor

Źródło: culture.pl http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_kilar_wojciech

„Tak się już jakoś porobiło, że kiedy płaczę przed kamerą, bo tak mi każe scenariusz, to wychodzi z tego taki ni to śmiech, ni to płacz. Wygląda to tak, jakbym w smutnej scenie nagle dostał głupawki i zaczął chichotać. Trochę mi wstyd oglądać siebie potem na ekranie. Natomiast jeśli pytasz, czy zdarza mi się płakać, oglądając filmy, to raczej nie. Jeśli już, to rzadko. Nie pamiętam, kiedy mi się to przydarzyło ostatnim razem.”

James Franco (1978) aktor amerykański

Źródło: Yola Czaderska-Hayek, Oscary to zaszczyt. James Franco w Stopklatce!, stopklatka.pl, 17 lutego 2011 http://stopklatka.pl/-/6661869,oscary-to-zaszczyt-james-franco-w-stopklatce-

„Bywało, że dom aż dudnił od dźwięków – ja ćwiczyłam na skrzypcach, siostra na oboju, a tata „dłubał” coś w swoim kącie.”

Natalia Niemen (1976) wokalistka

Źródło: Izabela Górnicka-Zdziech, Ze śpiewem na ustach, „Magazyn Familia”, 18 kwietnia 2011 http://www.magazynfamilia.pl/artykuly/Ze_spiewem_na_ustach,4159,91.html

„Wcześnie rano, słuchając fugi Bacha, myślę o Raymondzie Queneau, o tym, że on kiedyś, w podobnej sytuacji, bo również słuchając fugi Bacha, tyle że nie z radia, a z estrady, wpadł nagle na pomysł, by stworzyć coś podobnego w literaturze.(…) Wcześnie rano, słuchając fugi Bacha, myślę o tym, że znam takiego jednego, co prowadzi dziennik i notuje w nim sobie codziennie takie bzdury, że na przykład budzi się wcześnie rano i słucha fugi Bacha, i myśli przy tym o czymś tam, na przykład o Raymondzie Queneau i o jego literaturze, a w rzeczywistości budzi się na kacu i o niczym nie myśli, bo chce mu się pić, więc pierwsze, co robi, to szuka wódy pod stołem i włącza telewizor, jakiś rap w emtiwi, i w ogóle nie wie, co to znaczy właściwie, ta cała fuga dokładnie, a o Queneau słyszał tylko coś niewyraźnie od kolegi przy barze w Spatifie, w nocy, niewyraźnie, bo leciała głośno muzyka, nie żaden Bach oczywiście ani nic takiego, i że to dosyć śmieszne, myśli, że tak wypisuje, te wszystkie bzdury, że jaki to on uduchowiony, że jakie mądre myśli przewijają mu się przez głowę, a w rzeczywistości to nic, tylko wódę chleje i Murzynów sobie z telewizji albo radia puszcza, takich jak on sam, i dziwki do chaty sprowadza nad ranem.”

Marek Gajdziński (1962) pisarz polski

Źródło: Queneau, „Twórczość” nr 1, styczeń 2006