Józef Ignacy Kraszewski: Na czasie cytaty (strona 4)

„Nikt łatwiej się nie obraża nad tego, który niezupełnie sam z siebie jest zadowolonym.”

„Pozytywizm obrał nas z ducha, zniżył poziom myśli będących w obiegu, uczynił rozsądnymi do zbytku, ale istotami bez polotu.”

„Kobieta z rozumem odgaduje wszystko… a ta, co go nie ma, nabrać go nie potrafi…”

„Spowiadacie się raz w rok, a grzeszycie co godzina; fundujecie klasztory, budujecie kościoły, więcej dla oka ludzkiego niż dla chwały bożej; sypiecie jałmużny, aby jęki ubogich waszego snu błogiego nie przerywały; całujecie po rękach księży, aby wam broić dozwalali i nie karcili… Ano! Możeście i synami kościoła, ale czyście synami Bożymi – nie wiem.”

„Znanym jest serca ludzkiego przymiotem, że się przywiązuje do tych, którym mogło usłużyć. Odwrotną stroną medalu tego jest równie dowiedziony pewnik, że dobrodziejstwo upokarza i najczęściej wywołuje niewdzięczność.”

„Kochać trzeba bliźniego, ale mu pobłażać się nie godzi.”

„Słowo wiatr… ci co mówią wiele, zazwyczaj czynią mało.”

„I ja tam byłem, miód, piwo piłem, bo każda stara baśń tak się przecie kończyć powinna.”

„Miłość, nawet macierzyńska, ma te niewytłumaczalne słabości, w których nad sercem zapanować rozum nie może… A serce matki jest najpotężniejszym z serc na ziemi i miłość matki jest jedyną, której nic osłabić nie może.”

„Tylko ubogich grzechy nie są przebaczone; majętni na złotych szatach bezkarnie plamy noszą.”

„Twarz jego, jak moneta kosmopolityczna, nie miała stempla pochodzenia.”

„Niesłychany był bowiem ucisk na Rusi od Panów, który po części sprowadził, a przynajmniej wiele dopomógł Chmielnickiemu do tego straszliwego buntu, który tyle krwi kosztował. Coraz przybywająca ilość danin, czynszów, opłat różnych, wkrótce połączona z ciężarem stacji żołnierskich, stała się prawie niepodobna do zniesienia.”

„Ubogi, który żeni się z bogatą, kładzie sobie stryczek na szyję i oddaje drugi koniec w ręce żony.”

„Dowiedziona rzecz, że ci co sobą rządzić nie umieją, najlepiej drugimi potrafią…”

„Odzienie to jest taka rzecz, co jak tytuł książki naprzód każdemu w oczy wpada.”

„Namiętność czyni okrutnymi ludzi nawet najlepszych.”

„Biada mężczyznom, co płaczą! Łza męska ze krwią chyba na ofiarę wielką płynąć powinna, nigdy na obmycie powszednich bólów żywota; jest ona skarbem, którym szafować się nie godzi. Kobieta nią żyje, mężczyzna nią umierać chyba powinien.”

„Kochać tych, co zasługują na to, aby byli kochani, bardzo łatwo; ale miłość mieć dla upadłych i nie porzucić ich, gdy wszystko opuściło, chrześcijańskim jest dziełem.”

„Jak z potwarzy zawsze coś zostanie, tak i ze zgorszenia część żądła się wpija.”