Jan Twardowski cytaty

strona 3

„Dopiero żyć zaczniesz, gdy umrzesz kochając.”

„Mój Bóg jest głodny
ma chude ciało i żebra
nie ma pieniędzy
wysokich katedr ze srebra”

„Boga najłatwiej znajdziesz, nie pisząc o Bogu.”

„Nie lubię dorabiać tak zwanych interpretacji do tego, co piszę. Postawiam osąd czytającym. Prezentowany wybór jest wędrówką po moim odkupionym świecie, w którym cierpienie nie zawsze jest nieszczęściem, może być próbą wierności wobec tajemnicy, a śmierć jest spotkaniem z Bogiem, który jest miłością.”

„Samotność łączy ciała, a dusze cierpienie.”

„Kto ma czasu za dużo, wszystko czyni gorzej.”

„Czy wiesz, że łzy się śmieją, kiedy są za duże?”

„Błogosławiony, który się nie gorszy (jak przetłumaczył ks. Jakub Wujek), to znaczy nie oburza się na to, że Bóg nie jest taki, jakim Go sobie wyobrażamy.”

„Gdy pamiętamy dobre, to złe staje się nieważne, jak groźny Herod stał się dzisiaj śmieszną kukiełką na patyku pokazywaną w szopce.”

„Miłość której nie widać
nie zasłania sobą”

„Człowiek dobrze wychowany chętnie żyje i chętnie umiera.”

„… można być Łazarzem, odrzuconym, niepotrzebnym ludziom, tak nie ważnym, tak nie dostrzeganym przez nikogo – a przecież w łasce u Boga.”

„Naszą ludzką siłą jest świadomość naszej słabości.”

„A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze co nie bał się stać prawdą lub stał się muzyką.”

„Koniec wszystkich spraw naszych wspaniale niejasny.”

„Dla mnie wiara nie jest problemem intelektualnym, który można rozwiązać. Wiara jest zaufaniem, że jestem w rękach Kogoś mądrzejszego, lepszego.”

„Szczegół nadaje wielkość wszystkiemu co małe.”

„Jeżeli kochasz, czas zawsze odnajdziesz, nie mając nawet ani jednej chwili.”

„Boga się nie udowadnia, Boga się poznaje.”

„Jestem wzruszony, że czytają mnie ludzie młodzi, jestem wzruszony tym, że mogłem czytać swoje wiersze w Teatrze Narodowym w Warszawie zaraz po takich wybitnych poetach jak Różewicz, Herbert czy Miłosz.”

„Jezus onieśmiela mnie właśnie dlatego, że jest taki jak my.”

„Istnieje we mnie wewnętrzna potrzeba wypowiadania siebie, mojego przeżywania Boga.”

„Pesymizm powinno się ośmieszać; „Nic nie wiem, ale jestem taki smutny, jakbym wszystko wiedział.””

„Człapię po świecie jak ciężki słoń
tak duży, że nic nie rozumiem.
Myślę jak uklęknąć
i nie zadrzeć nosa do góry.”

„W kościele trzeba się od czasu do czasu uśmiechać.”

„Każde małżeństwo przypomina trzy zakony: na początku franciszkanów, radosnych, zapatrzonych w przyrodę; z czasem – mocnych w słowach i argumentowaniu dominikanów; po latach już tylko kamedułów, przestrzegających reguły milczenia.”

„Poproście Matkę Bożą, abyśmy po śmierci
w każdą wolną sobotę chodzili po lesie.
Bo niebo nie jest niebem jeśli wyjścia nie ma.”

„Można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie
Nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem”

„Wielkie dzieło nawrócenia świata rozpoczyna się od małych nieraz wysiłków, od budowania zgody w naszych rodzinach, parafiach, w środowiskach pracy.”

„Piszę językiem niedzisiejszej poezji i niedzisiejszej krytyki literackiej. Lubię wiersze serdecznie niemodne i szczęśliwie spóźnione. Tęsknię za humorem, który uczy pokory, pozwala śmiać się z samego siebie, ratuje od patosu, tak bliskiego dawnym wierszom religijnym, pozwala spojrzeć z uśmiechem nawet na dramat.”

„Jestem księdzem szczęśliwym, więc i wiersze moje nie mogą być nieszczęśliwe.”

„Nawet wierzący nie wierzą po cichu.”

„Gdyby nie cierpienie, nikt nie wiedziałby, jak bardzo ktoś kogoś kocha…”

„Myślę, że ksiądz, który próbuje pisać wiersze, poszukuje języka, w którym mógłby wyrazić swe religijne przeżycia. Nie wystarcza mu język homilii, rozprawy teologicznej, morałów.”

„Nie wierzysz – mówiła miłość (…)
poczekaj jak cię rąbnę
to we wszystko uwierzysz”

„Ból rozstania może być Miłością, Powrotem, Czekaniem, Wspomnieniem…”

„Prawda, że trzeba dostać pałą, by wierzyć znowu.”

„Żeby coś znaleźć, trzeba wiedzieć, czego się szuka.”

„Nie posypujcie cukrem religii”

„Nie bój się stracić – kochając nic nie tracisz.”

„Wszystko stało się drogą
co było cierpieniem.”

„Można odejść na zawsze, by stale być blisko.”

„Ach, teologia to jest koronkowa robota. Te podziały, spory czy to jest dogmat, czy półdogmat, a może ćwierćdogmat… Służy wiedzy o Bogu, rozwija ją, ale i tak nie dowiemy się przecież wszystkiego, Tajemnica pozostanie Tajemnicą.”

„Śmierć jest bramą do dalszego świata – lepszego świata.”

„Dlaczego pisze się wiersze – dlatego, że temu kto je pisze wydaje się, że ma coś bardzo ważnego do przekazania, osobistego do powiedzenia, tak ważnego, że trzeba to ocalić i zapisać.”

„Nie taki anioł słaby, jak go malują.”

„Najtrudniej jest być z Jezusem na co dzień.”

„Żeby poznać Jezusa trzeba ruszyć się z miejsca i szukać ludzi, w których On mieszka.”

„Jeśli ktoś cierpi tylko, dlatego, żeby cierpieć, jest cierpiętnikiem. Jego cierpienie jest puste.”