„I stąd największym prosty lud poetą,
Co nuci z dłońmi ziemią brązowemi.”
Cyprian Kamil Norwid książka Promethidion
Źródło: Promethidion, wyd. IW Bibljoteka Polska, Warszawa 1923, s. 17.
„I stąd największym prosty lud poetą,
Co nuci z dłońmi ziemią brązowemi.”
Cyprian Kamil Norwid książka Promethidion
Źródło: Promethidion, wyd. IW Bibljoteka Polska, Warszawa 1923, s. 17.
„Czemu, Cieniu, odjeżdżasz, ręce złamawszy na pancerz (…).”
Cyprian Kamil Norwid książka Bema pamięci żałobny rapsod
Źródło: Bema pamięci żałobny rapsod
nie wiem – ale to wiem,
Że nie tłumaczy się to dietą i zdrowiem —
Bo ani się ku temu przeziębić nie zdoła,
Ani dostać gorączki --
pisownia oryginalna.
Źródło: Ruiny w: Poezye Cypriana Norwida, wyd. F.A. Brockhaus, Lipsk 1863, s. 11.
Źródło: Józef Franciszek Fert, Norwid. Poeta dialogu, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982.
„Słowo jest ogień – milczenie jest lawa.”
Źródło: Poezja i dobroć, op. cit., s. 431.
„Oryginalność jest to sumienność w obliczu źródeł.”
Źródło: Edward Kasperski, Świat wartości Norwida, Warszawa 1981.
„(…) piękno na to jest, by zachwycało – do pracy
Praca, by się zmartwychwstało.”
Źródło: Juliusz Kleiner, Włodzimierz Maciąg, Zarys dziejów literatury polskiej, Ossolineum, 1974, s. 355.
„Słowo – jest czynu testamentem (…).”
Źródło: Jacek Trznadel, Czytanie Norwida, Warszawa 1978, PIW, s. 218.
„Polacy są wspaniałym narodem i bezwartościowym społeczeństwem.”
Źródło: „Polityka”, wydania 1–10, Wydawn. Prasowe „Polityka”, 1 sty 2006, s. 92.
Źródło: Jan Miodek, Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 5.
Źródło: Pisma wybrane. Listy, Warszawa 1968, PIW, s. 94.
„(…) kto inny ma laur i nadzieję,
Ja – jeden zaszczyt: być człekiem.”
Źródło: Odpowiedź III w: Dzieła zebrane, t. I, Poezje, Warszawa 1966, s. 455–456.
„Piekło to ledwie niemożność miłości (…).”
Źródło: *** w: Bohdan Drozdowski, Bohdan Urbankowski, Od Staffa do Wojaczka. Poezja polska 1939–1988. Antologia, tom 2, Wydawn. Łódzkie, 1991, s. 297.