“The only real game — I think — in the world is baseball.”
Farewell Address (1947)
George Herman Ruth Jr., znany jako Babe, The Bambino, The Sultan of Swat – amerykański zawodowy baseballista , bohater popularnego przesądu, tzw. klątwy Bambino.
Nazywany najlepszym zawodnikiem wszech czasów, dzięki swojej waleczności i charyzmie stał się najbardziej rozpoznawalną osobistością amerykańskich lat dwudziestych. Został pierwszym graczem, który zdobył 60 home runów w jednym sezonie , a rekord jaki w ten sposób ustanowił pozostawał niepobity, aż do roku 1961. Łącznie w całej karierze zdobył 714 home runów, ustanawiając rekord, który pobił dopiero Hank Aaron w 1974 roku. Całkowicie zdominował erę baseballu, w której występował.
W 1936 roku został jednym z pięciu baseballistów wybranych do amerykańskiej Hall of Fame. W 1969 roku w setną rocznicę istnienia zawodowego baseballu został uznany za najlepszego gracza wszech czasów. W 1998 roku „The Sporting News” umieścił go na szczycie klasyfikacji 100 najlepszych baseballistów. Rok później głosami kibiców został wybrany do drużyny gwiazd dwudziestego stulecia. ESPN w tym samym roku uznał go za drugiego najwybitniejszego amerykańskiego sportowca XX wieku , natomiast w plebiscycie Associated Press na największych sportowców XX wieku zajął pierwsze miejsce przed Jordanem i Jimem Thorpe. Zespół sportowych ekspertów uznał go także za pierwszą amerykańską gwiazdę sportu, której sława wypłynęła poza dziedzinę, w której występował.
Pomijając statystyki i nagrody Babe Ruth kompletnie zmienił baseball. Często przypisuje mu się dużą zasługę w wybuchu zainteresowania tym sportem w latach dwudziestych. Poza boiskiem był sławny ze względu na swoją charyzmę oraz niezłomność, ale jednak często mówiono o jego nieodpowiedzialnym i lekkomyślnym stylu życia. Powszechnie uznaje się go za jednego z najpopularniejszych sportowców wszech czasów. Wikipedia

“The only real game — I think — in the world is baseball.”
Farewell Address (1947)
On his temper flaring on May 25, 1922, when he threw dirt at an umpire and chased after a heckler in the stands, as quoted in "Ruth in Row With Umpire and Fan at Polo Grounds" in The New York Times (May 26, 1922), reprinted in Sultans of Swat: The Four Great Sluggers of the New York Yankees (2006) by The New York Times, p. 35 https://books.google.com/books?id=rvsETfrxDacC&pg=PA35
Speaking to autograph seeker, as quoted in "'Never Happier in My Life' Ruth Tells Grantland Rice..."
Recalling Brother Matthias Boutlier, in The Babe Ruth Story; reproduced in "Photo of the Day: Babe Ruth Bows Out" http://www.whaleoil.co.nz/2016/05/photo-day-761-2/ by Lux, at Whale Oil Beef Hooked (May 3, 2016)
As quoted in "Ruth Has One Great Fear: May Drive Ball Back At Pitcher Some Day and Injure Him"
As quoted in "Ruth Has One Great Fear: May Drive Ball Back At Pitcher Some Day and Injure Him," in The Lousiville Courier-Journal (July 18, 1920), p. C3
Speaking with Hank Greenberg on Sunday, February 23, 1947; as quoted in "Tips From the Bambino: Ruth Reveals Hitting Secret to Greenberg; Convalescing Babe Congratulates Hank On Decision to Play" by Bob Considine (INS), in The Philadelphia Inquirer (February 25, 1947)
As quoted in "Babe Ruth, Idle First time In 23 Years, Blames His Legs"
When asked what pitch he found hardest to hit, as quoted in "Bunts and Bingles" by Billy BIngle, in The Louisville Courier-Journal (August 28, 1921), p. D4
“I guess I should have written two books of my life, one for the adults and another for the kids.”
Speaking shortly before his death, as quoted in "Sports of the Times: Down Memory Lane with the Babe" by Arthur Daley, The New York Times ((August 18, 1948), p. 32